Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga okazała się zasadna.
Z treści zawartej przez skarżącego z Europejskim Funduszem Leasingowym - umowy z dnia 26.11.1993 r. wynika, iż nie zawiera ona opcji zakupu przez leasingobiorcę sprzętu komputerowego będącego przedmiotem umowy. Treść zawartej umowy wskazuje na spełnienie przez strony umowy dyspozycji przepisu par. 2 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 6 kwietnia 1993 r. w sprawie zaliczenia przedmiotu umów najmu lub dzierżawy rzeczy albo praw majątkowych do składników majątku stron tych umów /Dz.U. nr 28 poz. 129/. Umowa została bowiem zawarta na czas określony /12 miesięcy/ lecz nie zawiera prawa do nabycia rzeczy przez najemcę /leasingobiorcę/.
Zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stwierdzenie, iż przedmiotowa umowa zawiera prawo do nabycia przez leasingobiorcę przedmiotu umowy leasingu jest więc bezpodstawne, a co za tym idzie - błędnie odwołano się przy ocenie prawnopodatkowych skutków tej umowy do przepisu par. 2 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 6 kwietnia 1993 r. w sprawie zaliczenia przedmiotu umów najmu lub dzierżawy rzeczy albo praw majątkowych do składników majątku stron tych umów /Dz.U. nr 28 poz. 129/ zamiast do pkt 2 tego przepisu.
Z powyższego wynika więc, iż zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem wskazanego wyżej przepisu prawa materialnego, a także bez należytego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy co stanowiło naruszenie art. 7 i art. 77 par. 1 Kpa.
W świetle par. 2 pkt 2 ust. 2 cyt. rozporządzenia warunki umowy leasingowej zawartej przez skarżącego powodowały zaliczenie przedmiotu tej umowy do składników majątku leasingodawcy, przez co skarżący nie miał podstaw do dokonywania odpisów amortyzacyjnych od tego środka. Ponieważ jednak nabyty przez skarżącego w drodze umowy leasingowej komputer wraz z oprzyrządowaniem był wykorzystywany do prowadzonej przez niego działalności gospodarczej - koszt tego nabycia powinien być uznany za koszt osiągnięcia przychodu. Dokonany po upływie okresu umowy leasingowej, zakup przez podatnika przedmiotu leasingu nie może stanowić podstawy do uznania, iż była to umowa leasingu kapitałowego.
Rozporządzenie Ministra Finansów szczegółowo określa przypadki w jakich uznaje się przedmiot leasingu za składnik majątku leasingodawcy i leasingobiorcy. Żaden przepis nie daje natomiast organowi podatkowemu prawa do oceny danej umowy leasingowej według innych zasad, przesłanek niż określone w par. 2 rozporządzenia, który odsyła do treści zawartej umowy leasingowej, a nie późniejszego zachowania stron tej umowy.
W tym stanie rzeczy należało, uznając zasadność skargi - zgodnie z dyspozycją art. 22 ust. 1 pkt 1 w zw. z ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368/ uchylić zaskarżoną decyzję.