Uzasadnienie
- II. 2
Decyzją z dnia [...] r. numer [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych umorzył postępowanie administracyjne z wniosku J. H. o przyznanie uprawnienia do świadczenia przewidzianego w ustawie z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz.U. Nr 87, poz.395 z późn. zm.). Decyzja została wydana w oparciu o art.4 ust.5 powołanej wyżej ustawy.
W załatwieniu wniosku J. H. o ponowne rozpatrzenie sprawy Kierownik Urzędu decyzją z dnia [...]r. numer [...] utrzymał w mocy wcześniejszą decyzję.
Na powyższą decyzję J. H. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, iż nie mógł dotrzymać terminu składania wniosków o [...] określonego w ustawie z 31.05.1996r. z przyczyn od siebie niezależnych.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o jej oddalenie.
Na podstawie art. 85 i art 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1271, Nr 240, poz.2052) w miejsce Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego utworzony został z dniem 1 stycznia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny, który właściwy jest do rozpoznawania skarg wniesionych przed tą datą do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w sprawach, w których postępowanie nie zostało zakończone.
3 Sygn. akt SA/Sz 1854/02
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest zasadna, lecz z przyczyn innych niż zostały w niej podniesione. Zgodnie z art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia [...] r. Sygn. akt P[...] (Dz.U. Nr 110, poz.1060) orzekł, że art. 4 ust. 5 ustawy z dnia 31 maja 1996r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz. U. Nr 87, poz.395 z późn. zm.) jest niezgodny z art. 2 i art. 31 ust.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Z zaskarżonej decyzji wynika, że przyczyną umorzenia postępowania administracyjnego przez Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z wniosku J. H. było złożenie wniosku o przyznanie uprawnienia do świadczenia pieniężnego, po terminie określonym w art. 4 ust. 5 powołanej powyżej ustawy, to jest po dniu [...] r. Tak więc podstawę rozstrzygnięcia organu stanowi przepis, o którego niezgodności z Konstytucją orzekł Trybunał Konstytucyjny.
Zgodnie z art. 145 a Kodeksu postępowania administracyjnego można żądać wznowienia postępowania administracyjnego w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją na podstawie którego została wydana decyzja.
Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd uchyla zaskarżoną decyzję w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania.
Z powyższych względów w trybie uproszczonym na podst. art. 119 ust. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.
O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.