Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Od 1 stycznia 1997 r. obowiązuje znowelizowana ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ skutkiem nowelizacji do poprzedniej treści art. 27 zostały dodane trzy nowe ustępy od 6 do 8. W myśl art. 27 ustawy w razie stwierdzenia, że podatnik w złożonej deklaracji podatkowej wykazał kwotę zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego wyższą od kwoty należnej, Urząd Skarbowy lub organ kontroli skarbowej określa kwotę zwrotu w prawidłowej wysokości oraz ustala dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości odpowiadającej 30 procent kwoty zaniżenia tego zobowiązania.
Bezspornym w sprawie jest fakt, że sporządzona przez stronę skarżącą deklaracja podatkowa VAT-7 za marzec 1997 r. była nieprawidłowa. Wykazano w nim bowiem kwotę nadwyżki z poprzedniej deklaracji w wysokości 389.184 zł, mimo że kwota ta została Spółce zwrócona na jej konto. Nieprawidłowość złożonej deklaracji spowodowała zawyżenie podatku naliczonego do odliczenia w marcu 1997 r. o kwotę 389.184 zł.
W świetle zatem regulacji zawartej w art. 27 ust. 6 ustawy obowiązkiem organu podatkowego było określenie prawidłowej kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym i ustalenie dodatkowego zobowiązania podatkowego.
Wobec stanowiska wyrażonego przez stronę skarżącą iż poprawiła swoją deklarację za marzec 1997 r. składając w dniu 2 czerwca 1997 r. korektę deklaracji za marzec 1997 r. wyjaśnić należy, iż korekta ta była spóźniona i nie mogła odnieść pozytywnego rezultatu.
Z akt sprawy wynika bowiem, że organ podatkowy przeprowadził w dniu 29 kwietnia 1995 r. kontrolę, która wykazała nieprawidłowość sporządzonej przez Spółkę deklaracji.
W świetle unormowania zawartego w art. 27 ustawy podatnik może dokonać korekty deklaracji podatkowej tylko do dnia wszczęcia kontroli przez Urząd Skarbowy lub organ kontroli skarbowej, bez narażenia się na niebezpieczeństwo konsekwencji wynikających z art. 27 ust. 6 ustawy.
Redakcja art. 27 ust. 6 ustawy wskazuje, iż zastosowanie tego przepisu w części dotyczącej ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego następuje niezależnie od tego, czy wadliwe sporządzenie deklaracji nastąpiło z winy podatnika czy też nie. Zatem podatnik nie może uwolnić się od konsekwencji nieprawidłowo sporządzonej deklaracji przez wykazanie, że nie było jego zamiarem popełnienie błędu w deklaracji. Ustalanie dodatkowego zobowiązania podatkowego na podstawie art. 27 ust. 6 ustawy następuje niezależnie od tego, czy ewidencja podatku VAT jest prawidłowa czy też nie, bowiem przepis ten nakazuje urzędom skarbowym ustalenie dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług w razie stwierdzenia, że w złożonej deklaracji podatnik wykazał kwotę zwrotu podatku naliczonego wyższą od kwoty mu należnej.
Odnosząc się do informacji zawartej w odwołaniu i w skardze o wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich do Trybunału Konstytucyjnego wyjaśnić należy, iż wniosek taki nie jest równoznaczny z uznaniem art. 27 ust. 5, 6 i 8 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym za niezgodny z konstytucją i dlatego okoliczność powyższa nie może być podstawą do odstąpienia od stosowania powyższego przepisu.
Zaskarżona decyzja nie narusza prawa i z tej przyczyny na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ należało orzec o oddaleniu skargi.