Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargi nie są zasadne.
W art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ sformułowane jest podstawowe uprawnienie podatnika podatku od towarów i usług, polegające na możliwości pomniejszenia kwot podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług. Oznacza to zatem, że podatnik może określić zobowiązanie podatkowe jako różnicę pomiędzy kwotą podatku należnego od dokonanej sprzedaży towarów za miesiąc rozliczeniowy a sumą kwot podatku naliczonego temu podatnikowi w pewnym okresie wynikających z dokumentów stwierdzających nabycie towarów i usług. Ustawodawca ściśle określił jakie dokumenty mają obowiązek wystawić podatnicy podatku od towarów i usług przy sprzedaży towarów oraz jakie dane dokumenty te powinny zawierać. Dokumentami tymi są faktury VAT i rachunki uproszczone. W obrocie krajowym kwoty wynikające z tych dokumentów mogą stanowić kwoty podatku naliczonego, o które może być pomniejszony podatek należny.
Podatek należny może być pomniejszony jedynie o kwoty podatku wynikające z oryginałów faktur VAT lub faktur korygujących zgodnie z par. 54 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 21 grudnia 1995 r. w sprawie wykonania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 154 poz. 797/, rachunków uproszczonych lub rachunków korygujących dotyczących rachunków uproszczonych /w przypadkach określonych w art. 14 ust. 3/ albo z duplikatów tych dokumentów. Art. 19 ust. 3 ustawy daje podatnikowi ograniczone terminem, prawo dokonanie odliczenia podatku. Jest to możliwe jedynie w rozliczeniu za miesiąc, w którym podatnik otrzymał dokument dający prawo do odliczeń albo w miesiącu następnym, rozliczenie to wiąże się oczywiście ze złożeniem deklaracji dla podatku od towarów i usług. Decydujące znaczenie ma zatem data otrzymania stosownego dokumentu, nie zaś data jego wystawienia.
Data otrzymania dokumentu wskazuje miesiąc, za który podatnik może najwcześniej rozliczyć kwoty podatku wynikające z tego dokumentu jako kwoty podatku naliczonego. Wcześniejsze odliczenie podatku niż w terminie wskazanym powyżej wiąże się z zawyżeniem kwot podatku naliczonego do odliczenia i naraża podatnika na sankcję określoną w art. 27 ust.
5. Z treści art. 19 ust. 3 wynika, że dla dokonania odliczeń jest również istotny okres, jaki upłynął od dnia otrzymania przez podatnika dokumentów stanowiących podstawę do odliczeń. Zgodnie bowiem z tym przepisem, termin na dokonanie odliczenia upływa w chwili rozliczenia za miesiąc następny po miesiącu, w którym otrzymano stosowne dokumenty.
Omawiane wyżej przepisy nie odnoszą się do możliwości dokonania ewentualnych korekt rozliczeń za wskazane miesiące w przypadku gdy podatnik uchybił określonym w przepisie terminom do odliczeń podatku. Odliczenie podatku naliczonego w rozliczeniu za miesiąc poprzedzający miesiąc, w którym podatnik otrzymał fakturę traktować należy jako zawyżenie podatku naliczonego sankcjonowane tak jak przypadki otrzymania wadliwej faktury VAT.
Zaskarżone decyzje nie naruszają prawa i z tej przyczyny Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ skargi podlegają oddaleniu.