Uzasadnienie
We wniosku z dnia [...] r. skierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie H. J. domagał się "wydania orzeczenia i zastosowania wszelkich środków prawnych" przeciwko Rektorowi Akademii na podstawie art. 56 § w związku z art. 31 i 32 obowiązującej w ówczesnym stanie prawnym ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, wskazując w uzasadnieniu wniosku, że pomimo prawomocności wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie z dnia [...] r. nie został wykonany.
W odpowiedzi na powyższy wniosek organ wniósł o jego odrzucenie z uwagi na powagę rzeczy osądzonej (art. 199 § 1 pkt 2 kpc w zw. z art. 59 ustawy o NSA i wskazał, że wyrok NSA z dnia [...] r. został wykonany i Rada Wydziału [...] Akademii [...] w [...] podjęła stosowną uchwałę. Mimo tego H. J. złożył w dniu [...] r. w trybie art. 31 w zw. z art. 56 ustawy o NSA skargę na bezczynność organów uczelni. Wyrokiem z dnia [...] r. w sprawie [...] NSA skargę oddalił. Tym samym skarga z dnia [...] r. została wniesiona w sprawie prawomocnie już osądzonej.
Na rozprawie w dniu [...] r. H. J. sprecyzował treść skargi oświadczając, że odnosi się ona do wykonania części drugiej wyroku z dnia [...] r.,[...] dotyczącej kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do treści art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm./ sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało w nich zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne - w przedmiotowej sprawie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie.
Zakres kognicji sądów administracyjnych określa art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawa o ustroju sądów administracyjnych. W myśl tego przepisu sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
W związku z tym orzeczenia sądów administracyjnych z zasady nie są wykonalne. Orzeczenia te zawierają również rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów postępowania. Zgodnie z art. 154 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - w przypadku niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności sąd na wniosek strony może wymierzyć temu organowi grzywnę, nie dotyczy to jednak niewykonania wyroku w części dotyczącej zasądzenia kosztów postępowania. Niewykonanie wyroku w tej części nie oznacza bezczynności organu administracyjnego, o której mowa w tym przepisie, ponieważ w sytuacji takiej nie istnieje konieczność podjęcia przez organ działań z zakresu administracji publicznej (np. wszczęcia postępowania administracyjnego, wydania aktu itp.) zastrzeżonych prawem do jego właściwości, lecz istnieje pomiędzy organem a osobą, na rzecz której orzeczono zwrot kosztów sądowych cywilnoprawny stosunek zobowiązaniowy, w którym organ jest dłużnikiem, a strona wierzycielem.
Wykonywanie wyroków sądowych w części dotyczącej zasądzonych na rzecz strony kosztów (w tym kosztów sądowych) odbywa się w drodze egzekucji sądowej, zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania cywilnego, po stwierdzeniu przez sąd - w myśl art. 169 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - jego prawomocności. Wyrok taki stanowi tytuł egzekucyjny w sądowym postępowaniu egzekucyjnym. Zgodnie z art. 781 § 2 k.p.c. tytułom egzekucyjnym pochodzącym od sądu administracyjnego klauzulę wykonalności nadaje sąd rejonowy właściwości ogólnej dłużnika. Po nadaniu klauzuli wykonalności, wyrok sądu administracyjnego stanowi tytuł wykonawczy, podlegający (we wskazanej części) wykonaniu przez komornika sądowego.
Należy zauważyć, że w podobny sposób wykonywane są wyroki wydane w drugiej instancji przez Naczelny Sąd Administracyjny w części dotyczącej zwrotu kosztów postępowania po rozpoznaniu skarg kasacyjnych, przy czym jeżeli skargę kasacyjną wniósł organ a w wyniku uwzględnienia tej skargi został uchylony wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę - koszty postępowania mogą być zasadzone od skarżącego na rzecz organu (art. 203 ustawy).
Również grzywny wymierzone organowi w postępowaniu przed sądem administracyjnym podlegają egzekucji sądowej (art. 228 ustawy), przy czym w takiej sytuacji nie nadaje się orzeczeniu klauzuli wykonalności.
Uwzględniając powyższe, należało stwierdzić, że dochodzenie zasądzonych na rzecz skarżącego kosztów jest w trybie wskazanym w skardze niedopuszczalne i dlatego Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.