Wyrok WSA w Szczecinie z 31 marca 2005 r., SA/Sz 1978/03

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie

Rozpoznanie

na rozprawie w dniu 31 marca 2005r.

Sprawa

sprawy ze skargi J. O. na decyzję Wojewody z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku przedemerytalnego o d d a l a skargę

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska Sędziowie Sędzia WSA Maria Mysiak Sędzia NSA Iwona Tomaszewska /spr./
st. sekr. sąd. Krzysztof Chudy protokolant

Uzasadnienie

J. O. w dniu [...]r. złożył wniosek o przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego. Wnioskodawca w powyższym wniosku podniósł, że w dniu rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy tj. [...]r. spełniał już warunki do otrzymywania tego świadczenia, gdyż posiadał [...] - letni okres zatrudnienia i ukończył [...] lata, lecz nie został właściwie pouczony przez pracowników organu.

Starosta decyzją z dnia [...]r, na podstawie art. 3 ustawy z dnia 20 grudnia 2002r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o systemie oświaty(Dz. U. z 2003r. nr 6, poz.

65. oraz art. 37 j ust. 1 pkt 1 i 2, art. 37 l ust. 1 i art. 6 pkt 6 lit "b" ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U z 2001r. nr 6, poz. 56 ze zm) i art. 104 kpa odmówił J. O. przyznania zasiłku przedemerytalnego.

W uzasadnieniu decyzji organu I instancji wskazał, że zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 20 grudnia 2002r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o systemie oświaty, prawo do zasiłku przedemerytalnego lub świadczeniu przedemerytalnego, na zasadach określonych w przepisach ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001r., przysługuje bezrobotnym, którzy do dnia 12 stycznia 2002r. spełnili warunki do ich nabycia.

Zgodnie z powyższym przepisem zasiłek przedemerytalny przysługuje osobie spełniającej ustawowe warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres zatrudnienia do emerytury, jeżeli:

1. posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn lub
2. posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 25 lat dla kobiet i 30 lat dla mężczyzn w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.

Organ orzekający ustalił, że J. O. zarejestrował się w urzędzie pracy w dniu [...]r. bez prawa do zasiłku. W dniu rejestracji J. O. przedstawił zaświadczenie z ZUS-u na okres [...] (ostatnią działalność gospodarczą prowadził [...]r.), tak więc w okresie [...] miesięcy poprzedzający dzień rejestracji wnioskodawca nie spełniał warunku 365 dni podlegania ubezpieczeniu społecznemu. Dlatego organ I instancji odmówił przyznania zasiłku przedemerytalnego.

W odwołaniu od powyższej decyzji J. O. wniósł o przyznanie zasiłku przedemerytalnego i wskazał, te same okoliczności jak we wniosku o przyznanie tego prawa tj. że w dniu rejestracji [...]r. spełniał warunki do zasiłku przedemerytalnego, jednak nie został o tym poinformowany przez pracownika urzędu.

Wojewoda decyzją z dnia [...]., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 2002r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o systemie oświaty (Dz. U. z 2003r., nr 6 poz.

65. w związku z art. 37 j ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2003r., nr 58 poz. 514 ze zm), po rozpatrzeniu odwołania J. O., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji przytoczył treść przepisów: art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 2002r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o systemie oświaty, i art. 37 j ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu określającego warunki do nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego.

Wojewoda ustalił, że skarżący nie spełnia warunków określonych w powyższych przepisach, gdyż w dniu rejestracji tj. [...]r. nie spełniał warunków do uzyskania prawa do zasiłku. Dlatego brak było podstaw do uprawnienia strony do zasiłku przedemerytalnego wówczas jak i obecnie. Przesłanki wymienione w art. 37 j ust. 1 ustawy należy bowiem spełniać łącznie. W związku z powyższym organ odwoławczy uznał za chybiony zarzut dotyczący nieudzielania stronie informacji przez pracowników PUP.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego J. O. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Skarżący zarzucił, że w dniu rejestracji w Urzędzie Pracy nie uwzględniono faktu, iż rejestracja związana była z likwidacją działalności gospodarczej i już w tym dniu należał mu się zasiłek dla bezrobotnych. Także w dniu rejestracji posiadał uprawnienia do zasiłku przedemerytalnego gdyż posiadał ogólny okres zatrudnienia [...] lat w tym [...] lat pracy w szczególnych warunkach.

Wojewoda odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Przedmiotem wniosku skarżącego, złożonego w dniu [...]r. do organu I instancji był wniosek o zasiłek przedemerytalny. Skarżący domagał się przyznania zasiłku przedemerytalnego twierdząc, że w dacie rejestracji w urzędzie pracy tj. w dniu [...]. spełniał już przesłanki do nabycia tego zasiłku.

Organy orzekające w sprawie trafnie uznały, że żądanie tego wniosku oparte zostało na przepisie art. 37 j ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001r.

Wprawdzie ustawa z dnia 17 grudnia 2001r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest, ustawy o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno - Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego oraz ustawy o ułatwieniu zatrudnienia absolwentom szkół (Dz. U. Nr 154, poz. 1793) w art. 3 pkt 13 uchyliła z dniem 1 stycznia 2002r. przepis art. 37 j o zasiłku przedemerytalnym.

Rozpatrzenie wniosku strony stało się jednak możliwe dzięki ustawie z dnia 20 grudnia 2002r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o systemie oświaty (Dz. U. z 2003r. nr 6, poz. 65). Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy, prawo do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego na zasadach określonych w przepisach ustawy, o której mowa w art. 1(tj. ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu) w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001r. przysługuje bezrobotnym, którzy do dnia 12 stycznia 2002r. spełniali warunki do ich nabycia.

W rozpoznawanej sprawie organy orzekające zobowiązane były zatem do poczynienia ustaleń czy skarżący na dzień rejestracji w urzędzie pracy tj. na dzień [...]r. spełnił przesłanki do zasiłku przedemerytalnego określone w art. 37 j ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnianiu i przeciwdziałaniu bezrobociu.

Zgodnie z art. 37 j ust. 1 cyt. ustawy, zasiłek przedemerytalny, przysługiwał osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz okres uprawniający do emerytury, jeżeli posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący dla mężczyzn 35 lat lub 30 lat, w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.

Z prawidłowych ustaleń organów orzekających wynika, że skarżący J. O. nie spełniał wszystkich przesłanek do ustalenia prawa do zasiłku przedemerytalnego.

W dniu rejestracji w urzędzie pracy skarżący posiadał status osoby bezrobotnej i okres uprawniający do zasiłku przedemerytalnego, nie posiadał jednak prawa do zasiłku dla bezrobotnych.

Przesłanki nabycia prawa do zasiłku dla bezrobotnych zostały określone w art. 23 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 2 lit "a" tej ustawy, prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy, jeżeli w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni był zatrudniony i osiągał wynagrodzenia, a stosownie do ust. 1 pkt 2 lit. "d" art. 23, jeżeli podlegał ubezpieczeniu społecznemu lub zaopatrzeniu emerytalnemu z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności lub współpracy, jeżeli podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub zaopatrzenie emerytalne i Fundusz Pracy stanowiła kwota wynosząca co najmniej najniższe wynagrodzenie.

J. O., jak wynika z zaświadczenia ZUS z dnia [...]., podlegał ubezpieczeniu społecznemu z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej od [...]r.

Z oświadczenia skarżącego złożonego na rozprawie wynika, że od dnia wyrejestrowania działalności gospodarczej tj. od [...]. pozostawał bez pracy.

W tych okolicznościach prawidłowo ustaliły organy, że w okresie [...] miesięcy przed rejestracją tj. w dniu [...]r. łącznie przez okres co najmniej 365 dni, skarżący nie był zatrudniony, jak też nie podlegał ubezpieczeniu społecznemu z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej, zatem nie spełniał warunków do otrzymania zasiłku dla bezrobotnych.

Nie mają znaczenia w sprawie przyczyny zaprzestania działalności gospodarczej gdyż przepis powyższy nie uzależnia przyznanie prawa do zasiłku od rodzaju okoliczności.

Nie ma też znaczenia w sprawie podnoszona w skardze okoliczność braku informacji o przesłankach przyznania zasiłku przedemerytalnego, skoro skarżący tych przesłanek w istocie nie spełniał.

Z tych wszystkich względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm) należało orzec jak w sentencji.