Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zarzuty skarg na decyzje Izby Skarbowej dotyczące określenia podatku od towarów i usług za miesiące czerwiec, lipiec i sierpień 1995 r. wobec Spółki "R." w Sz. nie zasługują na uwzględnienie.
W przedmiotowym stanie faktycznym, nie kwestionowanym przez Spółkę, ustalono, że Spółka odpowiednio w miesiącu czerwcu i lipcu 1995 r. zadeklarowała podatek naliczony wynikający z dokumentów odprawy celnej, które Spółka otrzymała odpowiednio w lipcu i sierpniu 1995 r. Zgodnie z przepisem art. 19 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, podatnik może dokonać obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w rozliczeniu za miesiąc, w którym podatnik otrzymał fakturę, rachunek uproszczony lub dokument odprawy celnej, albo w miesiącu następnym. Skoro zatem Spółka dokonała obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w miesiącu czerwcu 1995 r., przy czym dokument odprawy celnej potwierdzający kwotę podatku naliczonego otrzymała w lipcu 1995 r., to naruszyła zasadę cytowanego przepisu art. 19 ust. 3 ustawy i tym samym w ewidencji, którą ma obowiązek prowadzić na podstawie art. 27 ust. 4 ustawy, wprowadziła dane powodujące zawyżenie podatku naliczonego.
Tak więc zdaniem Sądu ocena organów podatkowych co do obrazy przez Spółkę przepisu art. 19 ust. 3 ustawy przez niewłaściwe zaewidencjonowanie podatku naliczonego wynikającego z dokumentów odprawy celnej jest zgodna z prawem.
Podobnie, odnośnie do decyzji określającej zobowiązania podatkowe za miesiąc sierpień 1995, zawyżenie podatku naliczonego o kwotę 119 zł, ocena organu odwoławczego ustaleń organu podatkowego jest zgodna z powołanymi przepisami i w zasadzie tych ustaleń Spółka nie kwestionuje.
Zgodnie z przepisem art. 27 ust. 5 pkt 2 ustawy konsekwencją naruszenia przez podatnika obowiązków prowadzenia ewidencji określającej: odrębnie kwoty podatku naliczonego związanego ze sprzedażą opodatkowaną i zwolnioną od podatku - art. 20 ustawy, dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania, wysokość podatku należnego, kwoty podatku naliczonego obniżającego podatek należny oraz kwoty podatku podlegającego wpłacie do urzędu skarbowego lub zwrotowi z tego urzędu, wskutek czego nastąpiło zawyżenie podatku naliczonego, kwoty podatku należnego zwiększa się o kwotę trzykrotności tego zawyżenia.
A więc, organ podatkowy w przypadku stwierdzenia zawyżenia podatku naliczonego przez naruszenie obowiązku ewidencjonowania danych niezbędnych do jego ustalenia, ma obowiązek wynikający z tego przepisu /"podatek należny zwiększa się o kwotę trzykrotności"/ - zwiększenie podatku należnego. Z treści tego przepisu, wbrew twierdzeniom Spółki, nie wynika, by organ podatkowy mógł stosować lub nie zawyżenie podatku należnego. Tak więc, skoro stosowanie tej sankcji jest obligatoryjne, zaskarżone decyzje w tej części należy uznać za wydane bez naruszenia prawa.
Reasumując, Sąd nie znalazł podstaw do uznania zarzutów skargi w zakresie naruszenia prawa za słuszne i mając na uwadze powyższe ustalenia, na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ skargę Spółki "R." oddalił.