Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r., Nr [...], wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit. "a" ustawy z dnia 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) oraz art. 7 ust. 1 i 2, art. 11 ust. 2 pkt 1, ust. 4 pkt 2 i 3, art. 12 ust. 3 i art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15.02.1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 1993 r., Nr 106, poz. 416 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej uchylił w części zaskarżoną odwołaniem decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej z Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] r., Nr [...], określającą Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością "M." z siedzibą w S. na kwotę [...] zł wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 1999 r. oraz na taką samą kwotę wysokość zaległości podatkowej w tymże podatku oraz określił tejże Spółce wysokość tego zobowiązania podatkowego na kwotę [...] zł oraz wysokość zaległości podatkowej w tymże podatku na taką samą kwotę.
Z uzasadnienia tej decyzji ostatecznej wynika m.in., że do jej wydania doszło w następstwie ponownego rozpatrzenia przez organ odwoławczy sprawy na skutek wniesionego przez podatnika odwołania od decyzji organu pierwszej instancji w sytuacji, gdy wcześniejsza decyzja organu odwoławczego w tejże sprawie z dnia [...] r. została uchylona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie z dnia 19.03.2003 r., sygn. akt SA/Sz. 918/01.
Wydana w sprawie ponowna decyzja ostateczna zaskarżona została przez pełnomocnika podatnika do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie pismem z dnia [...] r. z powodu jej niezgodności z prawem. W skardze zarzucono m.in. naruszenie przez organ odwoławczy przepisu art. 30 ustawy z dnia 11.05.1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.).
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie.
Pismem z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej złożył wniosek o umorzenie postępowania sądowego wywołanego w niesieniem powyższej skargi, wskazując na to, że będąca jej przedmiotem decyzja ostateczna z dnia [...] r. została przezeń uchylona decyzją z dnia [...] r., Nr [...], którą to decyzję załączono do tegoż pisma. Z załączonej decyzji wynika, że na podstawie art. 245 § 1 pkt 1 w związku z art. 240 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 29.08.1997 r. -Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej, po wznowieniu postępowania zakończonego decyzją ostateczną z dnia [...] r., orzekł o uchyleniu tejże decyzji oraz o umorzeniu postępowania w sprawie. W jej uzasadnieniu wskazano, iż w sprawie określenia Spółce "M." przez organ odwoławczy wniesiona została skarga kasacyjna od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie z dnia 19.03.2003 r., sygn. akt SA/Sz. 918/01, wydanie którego spowodowało też wydanie w międzyczasie ponownej decyzji przez organ odwoławczy.
W następstwie uwzględnienia powyższej skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 19.08.2004 r. uchylił zaskarżony wyrok z dnia [...] r. i sprawę wywołaną wniesieniem skargi na decyzję ostateczną z dnia [...] r. przekazał do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie. Ponieważ orzeczenie kasacyjne Naczelnego Sądu Administracyjnego spowodowało, że obok decyzji ostatecznej z dnia [...] r. pozostawała w obiegu prawnym wydana w tejże samej sprawie nowa decyzja ostateczna z dnia [...] r., do wydania której doszło na podstawie orzeczenia sądu administracyjnego, które zostało następnie uchylone, Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził istnienie określonej w art. 240 § 1 pkt 7 Ordynacji podatkowej przesłanki do wznowienia postępowania zakończonego tą ostatnią decyzją oraz do jej uchylenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje:
Wskazać należy na wstępie, iż stosownie do regulacji art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271), sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Będąc powołanymi do sprawowania kontroli działalności administracji publicznej sądy administracyjne kontroli tej dokonują poprzez orzekanie w sprawach skarg m.in. na decyzje administracyjne. Wniesienie skargi na określoną decyzję administracyjną nakłada na sąd administracyjny dokonanie jej kontroli pod względem zgodności z prawem jedynie wówczas, gdy decyzja taka pozostaje w obiegu prawnym. Wyeliminowanie w jakikolwiek sposób zaskarżonej decyzji z obiegu prawnego oznacza, że brak jest przedmiotu zaskarżenia, co powoduje, iż z tego powodu dalsze postępowanie staje się bezprzedmiotowe, co stosownie do przepisu art. 161 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oznacza konieczność umorzenia postępowania sądowego wywołanego wniesieniem skargi.
Ponieważ w rozpatrywanej sprawie przedmiotem skargi była decyzja ostateczna z dnia [...]r., która przez organ odwoławczy została uchylona decyzją z dnia [...]r. i tym samym została z obrotu prawnego wyeliminowana, przeto wywołane wniesieniem tej skargi postępowanie stało się bezprzedmiotowe, co zasadnym czyni jego umorzenie.