Uzasadnienie
Burmistrz Miasta i Gminy P decyzją z dnia [..]. zwolnił W C od podatku od nieruchomości za budynek do działalności gospodarczej o powierzchni [...] oraz grunt o powierzchni [...] na okres od[...]. do[...]. pod warunkiem, że do[..]. stworzy minimum [...] miejsc pracy dla osób fizycznych na w/w nowych powierzchniach produkcyjnych.
Podstawą zwolnienia podatkowego była uchwała Rady Miejskiej w P Nr [...] z[....]., wydana na podstawie art. 7 ust.2 ustawy z[...]. o podatkach i opłatach lokalnych /Dz.U. Nr 9,poz. 31 z późn.zm./, przewidująca stosowanie zwolnień od podatku od nieruchomości na okres [...] lat wobec podatników, którzy rozpoczną i będą prowadzić w pełnym zakresie działalność gospodarczą na terenie miast i gminy P. We wniosku o przyznanie zwolnienia podatnik zapewniał, że na wskazanej posesji przy ul. [...] w P rozpocznie rozszerzoną działalność w zakresie usług remontowo-budowlanych i zatrudni około [..] osób.
Kontrola przeprowadzona [...]. wykazała, że podatnik nie rozpoczął deklarowanej działalności i nie stworzył żadnego miejsca pracy, wobec czego Burmistrz Miasta i Gminy P decyzją z dnia [...] wydaną na podstawie art. 258 § 1 pkt 2 Ordynacja podatkowa, orzekł o wygaśnięciu decyzji z[...]. przyznającej zwolnienie podatkowe.
W międzyczasie /przed wydaniem decyzji z[...]./ organ I instancji w dniu [...] wydał decyzję zwiększającą wymiar podatku od nieruchomości na [....] o kwotę udzielonego zwolnienia, która to decyzja została uchylona decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S z [...]. z przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania i ze wskazaniem na konieczność zastosowania art. 258 Ordynacji podatkowej. Po ponownym rozpoznaniu sprawy organ I instancji w dniu[....]. wydał decyzję o wygaśnięciu decyzji z[...]. w sprawie zwolnienia od podatku, a następnie w wyniku uwzględnienia odwołania uchylił swoją decyzję z[...]. w całości decyzją z [...] na podstawie art. 226 § 1 Ordynacji podatkowej, od której podatnik nie wniósł odwołania.
Ponownie wydana decyzja Burmistrza z [...] została zaskarżona przez podatnika do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Skarżący zarzucił w odwołaniu, że skoro Burmistrz uchylił własną decyzję z[...]. uznając, że odwołanie zasługiwało na uwzględnienie, to sprawa została już załatwiona i nie było podstaw do wszczęcia postępowania i wydania drugiej decyzji. Ponadto, zdaniem skarżącego, decyzja [....] r.,sama wygasła z dniem[....]., tj. z upływem okresu objętego ulgą podatkową, wobec czego nie było podstaw do stwierdzenia jej wygaśnięcia na mocy art. 258 Ordynacji podatkowej.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S nie uwzględniło odwołania i decyzją z dnia [...]. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji uznając, że odpowiada prawu oraz ustalonym faktom.
Organ odwoławczy wyjaśnił, że uchylenie przez organ I instancji własnej decyzji w trybie art. 226 § 1 Ordynacji podatkowej miało na celu usunięcie zarzucanego w odwołaniu naruszenia przepisów o postępowaniu, co nie oznacza merytorycznego załatwienia sprawy. Ponieważ podatnik nie wniósł odwołania od decyzji Burmistrza z [...] organ ten był uprawniony i zobowiązany do przeprowadzenia postępowania i wydania decyzji w sprawie usunięcia z obrotu decyzji z[...]. Upływ okresu objętego ulgą podatkową – wyjaśnia SKO – nie stanowił przeszkody do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji przyznającej ulgę warunkową. Art. 258 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej stanowił uzasadnioną podstawę do wydania decyzji stwierdzającej wygaśnięcie decyzji przyznającej ulgę, wykazane bowiem zostało, że podatnik nie dopełnił warunku zastrzeżonego w tejże decyzji i nie utworzył nowych [...] miejsc pracy.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego /[...]./ W C domaga się uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego zarzucając, że została wydana z naruszeniem prawa, w szczególności art. 258, art. 200 oraz art. 123 Ordynacji podatkowej. W uzasadnieniu skarżący powtórzył argumentację odwołania, a ponadto zarzucił, że został pozbawiony możliwości wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, będąc właściwym do rozpoznania sprawy na podstawie art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271 / zważył, co następuje:
Skarga jest nieuzasadniona, nie ma bowiem podstaw do uznania zaskarżonej decyzji za niezgodną z prawem.
Właściwą podstawę prawną decyzji stwierdzającej wygaśnięcie decyzji przyznającej ulgę podatkową był, w rozpatrywanej sprawie art. 258 § 1 pkt 3, a nie pkt 2, Ordynacji podatkowej, bowiem warunek zawarty w decyzji z[...]. był zawieszający tzn. od zdarzenia przyszłego i niepewnego zależało, czy decyzja przyznająca ulgę wejdzie w moc obowiązującą, a tym samym jej wygaszenie z mocą wsteczną wymagało zastosowania art. 258 § 1 pkt 3 w związku z § 3 Ordynacji podatkowej. Wskazanie błędnej podstawy prawnej nie ma jednak istotnego znaczenia, gdyż rozstrzygnięcie sprawy w ostatecznym wyniku odpowiada prawu.
Jak wynika z decyzji Burmistrza z[...]. skarżącemu została przyznana przewidziana przez Radę Miejską ulga w podatku od nieruchomości w określonym zakresie pod warunkiem, że w oznaczonym terminie utworzy co najmniej [...] miejsc pracy dla osób fizycznych na nowych powierzchniach produkcyjnych.
Niesporne jest, oraz potwierdzone w wyniku przeprowadzonej kontroli, że skarżący nie rozpoczął zapowiadanej we wniosku rozszerzonej działalności gospodarczej jak również nie utworzył żadnego nowego miejsca pracy.
W tej sytuacji, wobec nie dopełnienia warunku zawieszającego, od którego zależało czy decyzja przyznająca ulgę podatkową wejdzie w moc obowiązującą, konieczne i uzasadnione było wydanie decyzji stwierdzającej wygaśniecie decyzji z[...]. na podstawie art. 258 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej, a więc z mocą wsteczną, co wynika z § 3 tego przepisu. Tym samym bezzasadny jest pogląd skarżącego, że upływ okresu objętego uglą warunkową uniemożliwiał stwierdzenie wygaśnięcia decyzji przyznającej tę ulgę.
Podnoszone przez skarżącego w toku postępowania /choć nie w skardze/ okoliczności usprawiedliwiające nie dopełnienie zastrzeżonego warunku ulgi, są bez znaczenia prawnego, bowiem powołany przepis art. 258 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej nie przewiduje możliwości odstąpienia od stwierdzenia wygaśnięcia decyzji w sytuacji, gdy strona nie dopełniła warunku ulgi bez swej winy.
Również nieuzasadnione są pozostałe zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów o postępowaniu.
Art. 226 § 1 Ordynacji podatkowej dopuszcza możliwość uchylenia decyzji przez organ I instancji w sytuacji, gdy uznaje, że odwołanie zasługuje na uwzględnienie w całości. Skarżący w odwołaniu od decyzji Burmistrza z [...] wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania ewentualnie o jej uchylenie i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania zarzucając naruszenie przepisów o postępowaniu. Uchylenie zaskarżonej decyzji z przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania było zgodne z wnioskiem odwołania. Zatem decyzja z[...]. była zgodna z art. 226 § 1 Ordynacji podatkowej i stała się ostateczna, gdyż nie została zaskarżona, co oznacza, że organ I instancji był uprawniony do przeprowadzenia postępowania i wydania decyzji merytorycznie rozstrzygającej sprawę, zaś pogląd skarżącego, że decyzja z [...] jest drugą decyzją rozstrzygającą sprawę merytorycznie jest chybiony.
Naruszenie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej istotnie miało miejsce, lecz nie miało ono istotnego wpływu na rozstrzygnięcie, gdyż organ odwoławczy nie gromadził nowych dowodów opierając się na materiale zgromadzonym w I instancji i znanym skarżącemu.
Naruszenie art. 123 Ordynacji podatkowej również w sprawie nie występuje, bowiem skarżący miał zapewniony czynny udział w postępowaniu i z niego korzystał składając pisma wyjaśniające z załącznikami /k.[...] /.
Z tych wszystkich względów nieuzasadniona skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.