Uzasadnienie
W dniu [...]r. Przedsiębiorstwo [...] "P" I. i S. W. z siedzibą w K. zgłosiło, w Oddziale Celnym, do procedury dopuszczenia do obrotu, na formularzu SAD o nr[...], towar w postaci rękawic roboczych z dwoiny bydlęcej zakupionych w Ch., w firmie [...]
Do ww. zgłoszenia celnego Strona załączyła m.in.: deklarację wartości celnej oraz fakturę nr [...] z dnia [...] r., na podstawie której zakupiono przedmiotowy towar, rachunek nr [...] z dnia [...] r. wystawiony przez [...] S.A., obciążający Stronę składką z tytułu ubezpieczenia przesyłki w kwocie [...] zł, oraz oświadczenie spedytora – Spółki "[...]" z G., który wskazał, że koszt frachtu z [...] do G. wyniósł [...] dolarów amerykańskich, a także, że całkowite rozliczenie za wykonanie kompleksowej usługi spedycyjnej nastąpi po dostarczeniu towaru do K. Po zwolnieniu towaru, funkcjonariusze celni z Działu Powtórnej Kontroli Urzędu Celnego rozpoczęli w siedzibie importera kontrolę dokumentacji księgowej i handlowej związanej z obrotem towarowym z zagranicą. W takcie tej kontroli ujawniono m.in. fakturę VAT nr [...] z dnia [...] r., na podstawie której firma "[...] " obciążyła spółkę "P" łączną kwotą [...] zł z tytułu wykonania usług spedycyjnych i transportowych związanych z przywozem przedmiotowego towaru.
W związku z powyższym, Dyrektor Urzędu Celnego postanowieniem z dnia [...] r. wszczął z urzędu postępowanie w tej sprawie, a następnie decyzją nr [...] z dnia [...]r. uznał wspomniane zgłoszenie celne za nieprawidłowe w zakresie wartości celnej towaru oraz należności celnych i określił kwotę wynikająca z długu celnego, doliczając do wartości transakcyjnej koszty transportu towaru na odcinku zagranicznym w kwocie [...]zł, wynikającej z ujawnionej faktury.
Pismem z dnia [...]r. Ogólnopolska [...] "P" I. i S. W. spółka jawna z siedzibą w K. (nastąpiła zmiana nazwy firmy od dnia [...]r.) odwołała się od wskazanej decyzji Dyrektora Urzędu Celnego, wnosząc o jej uchylenie w trybie art. 226 § 1 Ordynacji podatkowej i podnosząc zarzut wydania tej decyzji z rażącym naruszeniem zasad kontroli celnej, w wyniku której ujawniono fakturę firmy spedycyjnej "[...]", dotyczącą kosztów transportu towaru. Zdaniem Strony, wbrew normom przewidzianym w przepisach Kodeksu celnego, pracownicy Urzędu Celnego nie sporządzali i nie przedstawiali kontrolowanej jednostce protokołów z czynności kontrolnych, co stanowiło naruszenie art. 27717 Kodeksu celnego.
Ponadto, zdaniem Skarżącej, faktury firmy "[...]" nie powinny skutkować podwyższeniem wartości celnej towaru, bowiem faktycznie nie są one związane z kosztami importu. Firma "[...]" wyznaczała Stronie trzydziestodniowy termin do zapłaty za fracht, udzielając w ten sposób firmie "P" "kredytu kupieckiego". Następnie, z tego tytułu, firma "[...]"w rozliczeniach ze spółką "P", dodawała na fakturze 1,5 % wartości frachtowej, które to koszty, zdaniem Strony, były związane wyłącznie z opisaną powyżej usługą finansowo-kredytową. Ponadto, Skarżąca wniosła o przeprowadzenie postępowania dowodowego w celu potwierdzenia, że przyjęta z ujawnionej faktury kwota nie nosi znamion opłat, które powinny zostać dodane do wartości celnej towaru, a także podkreśliła, ze w toku prowadzonego postępowania kontrolnego nie mogła skutecznie wyjaśniać wątpliwości i wskazywać dowodów potwierdzających jej stanowisko.
W wyniku rozpoznania odwołania, Dyrektor Izby Celnej, decyzją z dnia [...]r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Dyrektora Urzędu Celnego.
Uzasadniając swoją decyzję organ odwoławczy wskazał, że – zgodnie z przepisem art. 83 §3 Kodeksu celnego – "jeżeli z kontroli zgłoszenia celnego po zwolnieniu towaru wynika, że przepisy regulujące procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o niekompletne dane lub dokumenty, organ celny podejmuje właściwe działania w celu właściwego zastosowania przepisów prawa celnego, biorąc pod uwagę nowe dane." Sformułowanie "podejmuje niezbędne działania" oznacza, iż organ celny powinien podjąć te działania niezwłocznie. Organ celny stosuje wówczas art.65 § 4 pkt 2 Kodeksu celnego, tj. wydaje decyzję, w której – uznając zgłoszenie celne za nieprawidłowe w całości lub w części – rozstrzyga o nadaniu towarowi właściwego przeznaczenia celnego, określa kwotę wynikającą z długu celnego, zgodnie z przepisami prawa celnego, lub zmienia elementy zawarte w zgłoszeniu celnym inne niż wymienione powyżej. Z przepisów tych wynika, iż Dyrektor Urzędu Celnego, wydając przedmiotową decyzję, nie był zobligowany czekać na wyniki prowadzonej w firmie kontroli dokumentacji księgowej i handlowej związanej z obrotem towarowym z zagranicą w sytuacji pojawienia się nowych danych (dowodów).
Kodeks celny nie stawia bowiem żadnych specjalnych warunków, od spełnienia których uzależnione byłoby podejmowanie przez organ celny niezbędnych działań w celu właściwego zastosowania przepisów prawa celnego, wyjaśnił dalej,w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, organ odwoławczy.
Uzasadniając swoje stanowisko organ odwoławczy wskazał także, że uwagi na fakt, iż w przedmiotowej sprawie, po zwolnieniu towaru, funkcjonariusze celni, przeprowadzając w siedzibie importera kontrolę dokumentacji handlowej i księgowej, ujawnili fakturę na podstawie, której firma "[...]" obciążyła spółkę "P" łączną kwotą [...] zł z tytułu wykonania usług spedycyjnych związanych z przywozem wskazanego na wstępie towaru, zasadne było wydanie przez Dyrektora Urzędu Celnego zaskarżonej decyzji, uznającej zgłoszenie celne za nieprawidłowe, gdyż Strona w chwili zgłoszenia celnego nie deklarowała, że ponosiła koszty wynikające z ww. faktury. Zgodnie bowiem z art. 23 § 1 ustawy Kodeks celny wartością celną towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towar sprzedany w celu przywozu na polski obszar celny, ustalona, o ile jest to konieczne, z uwzględnieniem art. 30 i 31 Kodeksu celnego.
Z uwagi na fakt, że wymieniona powyżej faktura opiewała na łączną kwotę [...] zł, a na wysokość tej sumy składały się:
- - organizacja obsługi spedycyjnej na terenie portów morskich, koszty terminalowe –[...]zł,
- - usługa spedycyjna – organizacja odprawy, przekaz –[...]zł,
- - usługa spedycyjna opłata za wymianę[...]–[...]zł,
- - fracht morski Yantian – G. –[...]zł,
- - fracht samochodowy G. – K.- G. –[...]zł,
- - opłata manipulacyjna UC – przekaz celny –[...]zł, organ celny pierwszej instancji, zasadnie więc i zgodnie z treścią art. 30 § 1 pkt 5 Kodeksu celnego, do ceny importowanych rękawic roboczych z dwoiny bydlęcej doliczył wynikająca z faktury nr [...] z dnia [...]r. wartość frachtu morskiego [...]- G. w wysokości [...] zł oraz składkę z tytułu ubezpieczenia przesyłki w wysokości [...] zł, jaką [...] S.A. obciążyła Stronę na podstawie rachunku z dnia [...]r.
Odnosząc się do, podniesionej przez Stronę w odwołaniu, kwestii zapłaty dokonanej przez firmę "[...]" na rzecz armatora, następującej około 30 dni przed dniem zapłaty przedmiotowej kwoty przez spółkę "P" na rzecz ww. firmy i dodania w związku z tym na fakturze 1,5% do wartości frachtowej, zdaniem organu odwoławczego, nie ma to związku z prowadzonym postępowaniem, bowiem z zapisów występujących na fakturze nr [...]nie wynika, aby Strona została obciążona przez firmę "[...]" prowizją adresową we wskazanej powyżej wysokości
Dalej, w uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że w toku prowadzonego postępowania Strona mogła wypowiadać się w sprawie zebranego materiału dowodowego, a także skorzystać z przysługującego jej prawa przeglądania akt sprawy oraz sporządzania z nich notatek. I tak, w dniu [...]r. I. i S. W., właściciele Spółki stawili się w siedzibie Izbie Celnej, gdzie umożliwiono im przeglądanie akt, co znalazło odzwierciedlenie w sporządzonym na tę okoliczność protokole, który znajduje się w aktach sprawy.
Powyższą decyzję ostateczną Spółka zaskarżyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie z powodu jej niezgodności z prawem. Wnosząc o uchylenie w całości decyzji Dyrektora Izby Celnej, I. W. i S. W. zarzucili zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art., 27717 i art. 27718 Kodeksu celnego poprzez niesporządzenie i nieprzedstawienie Spółce protokołów z prowadzonych czynności kontrolnych, a także protokołu końcowego z kontroli, o jakim mowa w art. 27718 Kodeksu celnego oraz przepisów art. 124 i art. 210 Ordynacji podatkowej. W opinii Skarżącej, niezgodne z prawem jest wydawanie przez organy celne decyzji przed zakończeniem procedury kontroli i przed przedstawieniem Stronie protokołów z tej kontroli.
W kwestii wartości celnej importowanego towaru Strona stwierdziła, że z uwagi na fakt, iż zawarła umowę na usługę transportową na kwotę [...] dolarów amerykańskich, ta właśnie kwota została przyjęta w dokumentach celnych SAD. Z tego względu rozliczenie faktury transportowej, zdaniem Skarżącej, odbyło się zgodnie z obowiązującym prawem.
W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Celnej podtrzymał stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, właściwy do rozpoznania skargi z mocy przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) uznał, co następuje:
Skarga nie jest uzasadniona, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza obowiązującego prawa.
Sąd administracyjny, zgodnie treścią przepisu art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269), sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. Sąd rozpoznając skargę w przedmiotowej sprawie, stwierdził że organy celne obu instancji prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy i obowiązujący stan prawny, w szczególności organy te prawidłowo zinterpretowały i zastosowały w sprawie normy prawne wynikające z treści przepisów art. 83 § 1, art. 85 § 1 i art. 23 § 1 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny (Dz. U. Nr 23, poz. 117 ze zm.), nie naruszając przy tym przepisów postępowania celnego.
Rozważając zasadność zarzutów podniesionych w skardze, będących w istocie powtórzeniem zarzutów wymienionych w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji, a dotyczących formy i trybu prowadzonego w tej sprawie postępowania celnego, stwierdzić należy, że skarżąca Spółka, niewłaściwie interpretując treść przepisów art. art. 27717 i 27718 Kodeksu celnego, wywodzi wadliwe wnioski co do konieczności sporządzenia przez organ celny pierwszej instancji protokołu z kontroli celnej oraz protokołu pokontrolnego. Przepisy bowiem art. art. 27717 i 27718 Kodeksu celnego zamieszczone zostały w Dziale III oznaczonym "Kontrola celna wykonywana poza urzędem celnym" Tytułu IX a Kodeksu celnego oznaczonego "Kontrola celna". Tymczasem w przedmiotowej sprawie organy celne nie prowadziły kontroli celnej w zakresie określonym tymi przepisami, lecz przeprowadziły kontrolę zgłoszenia celnego w ramach tzw. kontroli postimportowej, określonej w przepisie art. 83 § 1 Kodeksu celnego, zamieszczonym w Tytule IV Kodeksu celnego oznaczonym "Przeznaczenie celne" w Dziale II oznaczonym "Procedury celne" w Oddziale 4 oznaczonym "Kontrola zgłoszeń celnych po zwolnieniu towaru".
Z żadnego przepisu Oddziału 4 nie wynika, aby organ celny podczas wykonywania kontroli postimportowej, miał obowiązek stosowania przepisów art. art. 27717 i 27718 Kodeksu celnego, wprost bądź też odpowiednio. A zatem, nieuprawniony jest zarzut naruszenia tych przepisów przez organ celny pierwszej instancji. W toku prowadzonego natomiast postępowania celnego organy celne obu instancji zobowiązane były, na podstawie przepisu art. 262 Kodeksu celnego, stosować odpowiednio przepis art. 12 oraz przepisy Działu IV ustawy Ordynacja podatkowa.
W zakresie tego postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie nie stwierdził nieprawidłowości, które czyniłyby to postępowanie wadliwym i skutkowały koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Nie można także zgodzić się z zrzutem skargi dotyczącym niewłaściwego naliczenia przez organy celne wartości celnej importowanego towaru.
Kwestia ta została szczegółowo wyjaśniona przez Izbę Celną w toku postępowania odwoławczego i właściwie przedstawiona w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Potwierdzić tylko należy ustalenia organów celnych, że wartość celna towarów w rozumieniu art. 23 § 1 Kodeksu celnego jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towar sprzedany w celu przywozu na polski obszar celny, ustalona, o ile jest to konieczne, z uwzględnieniem art. 30 i art. 31 Kodeksu celnego. Zgodnie natomiast z art. 30 § 1 pkt 5 Kodeksu celnego, w celu określenia wartości celnej z zastosowaniem przepisów art. 23, do ceny faktycznie zapłaconej lub należnej za przywożone towary dodaje się koszty transportu i ubezpieczenia przywiezionych towarów oraz opłaty załadunkowe i manipulacyjne związane z ich transportem, poniesione do granicy państwa lub portu polskiego.
Mając na uwadze powyższe uregulowania, a także fakt ujawnienia w dokumentacji księgowej importera zapłaconej faktury VAT nr [...] z dnia [...] r., na podstawie której firma "[...]" obciążyła spółkę "P" łączną kwotą [...] zł z tytułu wykonania usług spedycyjnych i transportowych związanych z przywozem towaru, stwierdzić należy, że prawidłowo postąpiły organy podatkowe doliczając do ceny importowanych rękawic roboczych, wynikającą z ww. faktury, wartość frachtu morskiego [...]– G. w wysokości [...]zł oraz składkę z tytułu ubezpieczenia przesyłki w wysokości [...]zł.
Nie można się także zgodzić z zarzutem Skarżącej, że organ odwoławczy nie wskazał w swojej decyzji podstawy faktycznej oraz prawnej, która potwierdzałaby, że działanie spółki "P" było nieprawidłowe.
Realizacja obowiązku wynikającego z przepisu art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej zamieszczenia w decyzji podstawy prawnej z przytoczeniem przepisów prawa, polega na wskazaniu przepisów prawnych w decyzji oraz takim uzasadnieniu decyzji, aby z jej treści wynikał związek tych przepisów ze stanem faktycznym sprawy i treścią rozstrzygnięcia. Te wymogi spełnia zarówno zaskarżona decyzja, jak też decyzja organu celnego pierwszej instancji. Ponadto, organy celne w sposób obszerny podały motywy, którymi kierowały się wydając zaskarżone decyzje, a nadto w sposób wyczerpujący wyjaśniły Stronie zasadność przesłanek rozstrzygnięcia. Z tego też względu za niezasadny należało uznać zarzut naruszenia przez organy celne art. 124 Ordynacji podatkowej regulujący ogólną zasadę przekonywania.
W tej sytuacji, całokształt przedstawionych wyżej okoliczności upoważnia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, a argumentacja faktyczna i prawna przedstawiona w jej uzasadnieniu w pełni zasługuje na akceptację i, wobec tego, skarga podlega oddaleniu na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).