Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] Nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. na podstawie art.228 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa stwierdziło, że odwołanie z dnia 5 sierpnia 2003r. M.T. od decyzji Wójta Gminy K. z dnia [...] Nr [...] w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za 2003r. w kwocie [...] zostało wniesione z uchybieniem terminu określonego w art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej.
Z uzasadnienia tego postawienia wynika, że upoważniony przez Wójta Gminy K. do doręczania decyzji i postanowień Sołtys A.P. w dniu 5 sierpnia 2003r. dostarczyła decyzję z dnia [...] C.T., który odmówił jej przyjęcia. Z uwagi na powyższą sytuację organ I instancji w dniu 7 marca 2003r. wysłał przesyłkę zawierającą decyzję z dnia [...] listem poleconym na adres podatniczki. Jak podano w uzasadnieniu decyzji przesyłkę awizowano dnia 10 marca 2003r. i złożono w placówce pocztowej zgodnie z przepisem art. 150 § 1 pkt 1 Ordynacji podławej. W dniu 18 marca 2003r. placówka pocztowa zwróciła przesyłkę nadawcy. Ten dzień Kolegium przyjęło jako dzień doręczenia decyzji. Odwołanie opatrzone datą 5 sierpnia 2003r. wpłynęło do organu II instancji w dniu 7 sierpnia 2003r.
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na postanowienie z dnia 30 października 2003r. wnieśli M.T. i C.T. twierdząc, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. mylnie uznało, że postanowienie wniesiono z uchybieniem terminu. Skarżący zaprzeczyli też, że C.T. odmówił przyjęcia decyzji. W odwołaniu podniesiono też zarzuty na postępowanie organów.
Na rozprawie pełnomocnik skarżącej M.T. wyjaśnił, że skrzynka pocztowa znajduje się na drzwiach domu oraz zakwestionował ustalenia organu, co do trybu i sposobu doręczania decyzji przez sołtysa.
W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł,, co następuje:
Na wstępie wskazać należy, iż zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Skarga jest zasadna.
Z treści art. 150 ustawy Ordynacja podatkowa wynika, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149 Ordynacji podatkowej poczta przechowuje pismo przez okres 7 dni w swojej placówce pocztowej, a zawiadomienie po pozostawieniu pisma w placówce pocztowej umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy.
Z dowodu doręczenia znajdującego się w aktach sprawy administracyjnej /k.6/ nie wynika aby o fakcie pozostawienia pisma w urzędzie pocztowym pozostawiono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej albo w innym miejscu wskazanym w art. 150 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa.
W tej sytuacji nie można uznać, że decyzja została doręczona M.T., a postanowienie stwierdzające, że odwołanie wniesione zostało z uchybieniem ustawowego terminu jest niezgodne z prawem i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ polega uchyleniu.
Rozpatrując skargę Sąd stwierdził, że postanowienie z dnia 30 października 2003r. zostało wydane wobec M.T., która jest też stroną decyzji w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości. Wobec faktu, że skarga została wniesiona i podpisana również przez C.T., Sąd orzekł o odrzuceniu skargi w tym zakresie.
O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 powołanej wyżej ustawy.