Uzasadnienie
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z [...] r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa po rozpatrzeniu odwołania M. S. i M. D. od decyzji Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]z [...]r. nakazującej skarżącym doprowadzenie lokalu [...] do stanu jaki był przed adaptacją uchylił zaskarżoną decyzją w całości i na podstawie art. 51 ust.2 w związku z art. 71 ust.3 ustawy z 7 lipca 1994r. Prawo budowlane /tekst jedn. Dz.U. Nr 106, poz.1126 z 2000r. z późn.zm./ "nakazał zaniechanie dalszego użytkowania przedmiotowego lokalu".
W uzasadnieniu decyzji organ II instancji podał, że budynek, w którym znajduje się lokal [...]składający się z [...] pomieszczeń został przyjęty do użytkowania, jako budynek mieszkalny z lokalami użytkowymi, określonymi w dokumentacji i akcie notarialnym, jako pomieszczenia handlowe. Skarżące bez uprzedniego uzyskania stosownego pozwolenia od właściwego organu dokonały zmiany funkcji przedmiotowego lokalu z handlowej na gastronomiczną poprzez adaptację pomieszczeń.
Zgodnie z treścią art. 51 ust. 2 w związku z art. 71 ust.3 organ I instancji po upływie terminu jaki został zakreślony M.S. i M. D. do wykonania określonych w decyzji obowiązków wydał decyzję zgodnie z prawem.
Uwzględniając jednak interes skarżących Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 51 ust.2 prawa budowlanego nakazał zaniechanie dalszego użytkowania, dając tym samym odwołującym się wybór odnośnie dalszego sposobu użytkowania przedmiotowych pomieszczeń, pod warunkiem uzyskania na każdą zmianę sposobu użytkowania pozwolenia właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanego.
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosły M. S. i M. D., a także J. B., M. i H. B. oraz A. G., którzy domagali się stwierdzenia przez Sąd niezgodności z prawem zaskarżonej decyzji.
Wyrokiem z dnia 3 lutego 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w sprawie SA/Sz 2951/01 oddalił skargę J. B., M. i H. B. oraz A. G. Natomiast w niniejszej sprawie na rozprawie w dniu 7 września 2004r. pełnomocnik M.S. cofnął skargę na decyzję z dnia [...]r..
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje
Na podstawie art. 85 i art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271ze zm./ w miejsce Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie utworzony został z dniem 1 stycznia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, który właściwy jest do rozpoznawania skarg wniesionych przed tą datą do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie w sprawach, w których postępowanie nie zostało zakończone. Sprawy rozpoznawane są na podstawie przepisów ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/.
Wobec cofnięcia na rozprawie w dniu 7 września 2004r. przez pełnomocnika M.S. skargi na decyzję z [...]r. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w punkcie I postanowienia.
Skargę M. D. należało odrzucić.
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzuci skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
Przed tutejszym Sądem toczyła się sprawa SA/Sz 2951/01 ze skargi J. B., M. i H. B. oraz A. G. na decyzję. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...]r., która została prawomocnie osądzona wyrokiem z 3 lutego 2004r.. Stronami postępowania w/w sprawie były także M. S. i M. D., które występowały w charakterze uczestników, oraz organ, który wydał zaskarżoną decyzję. Skarżące M. D. i M. S. jako uczestnicy postępowania, które w sprawie SA/Sz 2951/01 nie wnosiły skargi brały jednak udział w postępowaniu administracyjnym, a wynik postępowania sądowego dotyczył ich interesu prawnego /art. 33 § 1 cyt. ustawy/.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 127 ze zm./ należało orzec jak w punkcie II postanowienia.