Uzasadnienie
Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] decyzją z dnia [...] r. Nr[...], na podstawie art. 138 § 1 pkt.1 kpa utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia[...]. Nr [...] nakazująca udostępnienie ustępu pasażerom na stacji [...] w [...] w terminie do dnia [...] r. Adresatem decyzji były [...] S.A Centrala Zakład Gospodarowania Nieruchomościami w [...]
Nie zrealizowanie obowiązku nałożonego w/w decyzją spowodowało podjęcie czynności egzekucyjnych przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w[...].
W ustawowym terminie [...] S.A Centrala - Zakład Gospodarowania Nieruchomościami w [...] zgłosił zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego.
Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] postanowieniem z dnia [...] r.na podstawie art. 3 i art. 37 ustawy z dnia 14 marca 1985r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. Nr 90 z 1998 r. poz. 575 ze zm.) art. 34 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2002r. Nr 110, poz.986 ze zm.) art.123 kpa. uznał zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego za nieuzasadnione, bowiem nie obejmują one okoliczności wymienionych w art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym.
W zażaleniu na powyższe postanowienie [...] SA Centrala - Zakład Gospodarowania Nieruchomościami w [...] podniósł, że wskazał podstawy zarzutów wymienionych w art. 33 pkt. 4, art.33 pkt.8, art.33 pkt.1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym.
Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...], postanowieniem z dnia[...]., na podstawie art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, art. 144 w związku z art. 138 § 1 pkt 2 kpa zaskarżone postanowienie utrzymał w mocy.
Z uzasadnienia postanowienia wynika, że zobowiązany do wykonania określonych czynności nie wnosi zarzutów, które obejmują okoliczności wymienione w art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym.
Zdaniem organu niesłuszny jest zarzut zobowiązanego, że Inspektor Sanitarny wymusił podejmowanie inwestycji, pociągających za sobą ogromne koszty. Brak możliwości skorzystania z ustępu wymusza na oczekujących podróżnych zachowania, które stanowią zagrożenie sanitarne dla przyległego terenu. Obiekty użyteczności publicznej powinny być wyposażone w ustępy, przy czym nie ma tu znaczenia wielkość obiektu i rola jaką pełni w ruchu pasażerskim.
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosły [...] S.A. Centrala z siedzibą w [...], działająca przez Zakład Gospodarowania Nieruchomościami w[...], która domaga się uchylenia zaskarżonego postanowienia mającego na celu egzekucję w zakresie udostępnienia pasażerom możliwości korzystania z węzłów sanitarnych przy budynku stacji [...] lub skierowania sprawy do ponownego rozpoznania.
Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Z mocy art. 85 i art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) w miejsce Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie utworzony został z dniem 1 stycznia 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, który właściwy jest do rozpoznawania skarg wniesionych przed tą datą do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie w sprawach, w których postępowanie nie zostało zakończone.
Przeprowadzona, zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądowa kontrola zaskarżonej decyzji ostatecznie dokonana według kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, doprowadziła do stwierdzenia,że skarga zasługuje na uwzględnienie.
Za jedną z naczelnych zasad postępowania administracyjnego w doktrynie uznaje się, wyprowadzoną z art. 7 k.p.a., zasadę prawdy obiektywnej, z której wynika obowiązek organu administracji publicznej wyczerpującego zbadania wszelkich okoliczności faktycznych związanych z określona sprawą, aby w ten sposób stworzyć jej rzeczywisty obraz, dając tym samym podstawę do prawidłowego zastosowania normy prawa materialnego.
Ponadto, postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne co oznacza między innymi,że strona nabywa prawo do dwukrotnego rozpatrzenia tej samej sprawy administracyjne. Istota administracyjnego postępowania odwoławczego polega bowiem na ponownym rozstrzygnięciu sprawy administracyjnej, która była przedmiotem rozstrzygnięcia organu I instancji. Organ odwoławczy ma również obowiązek ustosunkować się do wszelkich podniesionych w odwołaniu zarzutów, zgodnie z wymaganiami określonymi w art. 107 § 3 k.p.a, przez wskazanie faktów, które uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł, oraz przyczyn, dla których odmówił innym dowodom wiarygodności i mocy dowodowej, a także dlaczego nie uznał zasadności argumentów strony.
Przywołanie powyższych prawideł, którymi winny kierować się organy administracji publicznej w trakcie sprawowania tzw. władztwa administracyjnego, stało się w rozpoznawanej sprawie konieczne.
Zdaniem Sądu jednym z głównych zarzutów postawionych decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] stało się nie zamieszczenie w niej uzasadnienia faktycznego i prawnego, które wyczerpywałoby dyrektywy płynące z art. 107 § 3 kpa.
W odwołaniu od postanowienia organu I instancji stanu skarżąca podniosła zarzuty, które przewidziane są w art. 33 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. 2002r. Nr 110, poz. 969 ze zm.)
Podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjne może być
- - wykonanie w całości albo w części obowiązku (art. 33 pkt.1);
- - błąd co do osoby zobowiązanego (art. 33 pkt.4);
- - zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego (art. 33 pkt.8);
Strona skarżąca w odwołaniu podniosła, iż nie ona powinna być zobowiązana do wykonywania obowiązków w zakresie "udostępnienia pasażerom możliwości korzystania z węzłów sanitarnych przy budynku stacji [...] w [...] ".
Funkcję przewoźnika w transporcie pasażerskim wykonują dwie spółki "[...] " spółka z o.o.K oraz [...] spółka z o.o".
Nadto podniosła, że obiekt sanitarny na przystanku [...] został wyczyszczony i zabezpieczony, przez co nie stwarza już zagrożenia sanitarnego.
Zdaniem strony odwołującej zastosowano również zbyt uciążliwy środek egzekucyjny.
Pomimo tych zarzutów organ odwoławczy w uzasadnieniu swojego postanowienia w istocie nie ustosunkował się do nich. W ostatnim zdaniu uzasadnienia organ podniósł tylko,że strona skarżąca nie wniosła zarzutów, które obejmują okoliczności wymienione w art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym.
W ocenie Sądu takie stanowisko organu jest przedwczesne skoro nie jest poprzedzone analiza wskazanych w odwołaniu okoliczności.
Od tych rozważań organ I instancji uchylił się.
Nie przesądzając zatem ostatecznego sposobu rozstrzygnięcia sprawy stwierdzić należy,że Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] wydał zaskarżone postanowienia z naruszeniem art. 7 kpa, art.107 § 3 kpa w zw. z art. 80 kpa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Dlatego na podstawie art. 145 § 1 pkt.1 lit.c, art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) należało orzekł jak w sentencji.