Wyrok WSA w Szczecinie z 7 października 2004 r., SA/Sz 2425/02

Sąd

Dnia 7 października 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie

Rozpoznanie

na rozprawie w dniu 7 października 2004r.

Sprawa

sprawy ze skargi P. T.-W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego /. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia[...]. Nr [...] II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Mirosława Włodarczak-Siuda/spr/ Sędziowie Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska Asesor WSA Arkadiusz Windak
sekr.sąd. Maria Rosochacka protokolant

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z dnia[...]. Wojewoda [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 13 ust.3 pkt 5 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /Dz.U. z 2001 r. nr 6, poz. 56 ze zm./ po rozpoznaniu odwołania P. T.-W.[...] od decyzji Starosty [...] z dnia[...]. w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, że P. T.-W. zarejestrował się w PUP w [...] w dniu[...]. uzyskując status bezrobotnego absolwenta. W dniu rejestracji został pouczony o obowiązku zgłaszania się w wyznaczonych terminach do urzędu pracy oraz o treści art. 13 ust.3 pkt 5 cyt. ustawy.

W dniu rejestracji bezrobotnemu wyznaczono kolejny dzień zgłoszenia się w PUP celem potwierdzenia gotowości do podjęcia pracy na dzień [...]. co potwierdził P. T.-W. własnoręcznym podpisem.

W wyznaczonym terminie w/w nie zgłosił się i nie powiadomił w ciągu 5 dni o usprawiedliwionej przyczynie niestawiennictwa.

Po otrzymaniu decyzji organu I instancji P.T.W. wniósł odwołanie podnosząc, że od[...]. do[...]. przebywał w szpitalu, dlatego nie mógł powiadomić urzędu pracy o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa.

Po powrocie ze szpitala, w dniu[...]. udał się do PUP w [...] gdzie uzyskał informację, że już jest za późno i nie przyjęto zgłoszenia.

Organ odwoławczy stwierdził, że P. T.-W. faktycznie przebywał w szpitalu, co wynika z karty informacyjnej leczenia szpitalnego i to usprawiedliwiałoby jego niestawiennictwo w dniu[...]., lecz nie powiadomił w ciągu 5 dni o przyczynie niestawiennictwa, co powoduje utratę statusu osoby bezrobotnej zgodnie z art. 13 ust.3 pkt 5 cyt. ustawy.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego P. T.-W. zarzucił, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 13 ust.3 pkt 5 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu przez uznanie, że również usprawiedliwiona niemożność powiadomienia Urzędu Pracy o przyczynie niestawiennictwa skutkuje pozbawieniem skarżącego statusu osoby bezrobotnej. Nadto skarżący zarzucił organowi bezczynność przez nie rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu określonego w art. 13 ust.3 pkt 5 cytowanej ustawy w trybie art. 58 kpa.

Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna, bowiem organy obu instancji z naruszeniem art. 7, 77 § 1, 107 § 3 kpa nie wyjaśniły stanu faktycznego leżącego u podstaw rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonych decyzjach.

W szczególności nie wyjaśniono okoliczności związanych z usprawiedliwieniem niestawiennictwa skarżącego w PUP w [...] w dniu [...] r. tj. treści karty informacyjnej leczenia szpitalnego wystawionej w dniu [...] r. przez Samodzielny Publiczny Szpital Kliniczny Nr [...] w [...] oraz okoliczności towarzyszących dostarczeniu tej karty przez skarżącego do PUP w [...]

Jak wynika z karty informacyjnej leczenia szpitalnego skarżący przebywał w Klinice [...] od dnia[...]. do[...] /ta ostatnia data jest poprawiona/.

Skoro z karty leczenia szpitalnego wynika, że skarżący w tym okresie nie był zdolny do stawienia się w Urzędzie Pracy, a jak twierdził, kartę leczenia szpitalnego usiłował dostarczyć do Urzędu niezwłocznie w dniu[...]. /21 i 22 września były dniami wolnymi od pracy/, to organ rozpoznający sprawę winien sprawdzić te okoliczności i dopiero wówczas ocenić, czy skarżący naruszył obowiązek powiadomienia organu w ciągu 5 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa wynikający z art. 13 ust.3 pkt 5 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.

Powyższy termin 5 dni do powiadomienia organu nie może być traktowany jako termin materialnoprawny, bezwzględnie obowiązujący bez możliwości uwzględnienia okoliczności towarzyszących jego uchybieniu. Przepis powyższy niewątpliwie ma na celu zdyscyplinowane bezrobotnych i ich zobowiązań wobec urzędu pracy, ale jego intencją jest stosowanie sankcji wobec tych bezrobotnych, którzy w sposób zawiniony naruszyli obowiązek powiadomienia urzędu pracy.

Natomiast za niezasadny należy uznać zarzut nierozpoznania wniosku o przywrócenie terminu, o którym mowa w art. 13 ust.3 pkt 5 cyt. ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. na podstawie art. 58 kpa. Jest to termin prawa materialnego, a nie procesowego i do tego terminu nie mogą się odnosić zasady dotyczące przywracania terminu na warunkach i w trybie określonym w art. 58 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ winien jeszcze raz wnikliwie przeanalizować przesłanki z art. 13 ust.3 pkt 5 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, a przede wszystkim dokładnie wyjaśnić stan faktyczny sprawy w myśl przepisów art. 7, 77 § 1 i art. 107 § 3 kpa i w oparciu o tak ustalony stan faktyczny rozstrzygnie co do istoty sprawy.

Z tych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/ w związku z art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271/orzeczono jak w sentencji.