Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] działając na podstawie art. 138 § I pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] r. nakazującej D. Z. rozebranie południowej części garażu drewnianego, dobudowanej bez wymaganego pozwolenia, do budynku gospodarczego murowanego M. G. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu decyzji podano, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca Prawo budowlane (t.jedn. Dz. U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126) nakazał rozbiórkę części [...] ([...].), dobudowanej bez wymaganego pozwolenia na budowę do budynku pani M. G..
Od decyzji odwołała się M. G., wnosząc o uchylenie decyzji i nakazanie rozbiórki bocznej części garażu od strony ul. [...]. W odwołaniu skarżąca zarzuciła, że nie zostały uwzględnione dostarczone przez nią dowody w postaci oświadczeń, zdjęć i mapek oraz, że wydana decyzja nie zapewnia właściwego naświetlenia budynku murowanego ani bezpieczeństwa pożarowego przedmiotowych obiektów.
Organ II instancji odnosząc się do podniesionych w odwołaniu zarzutów stwierdził, że argumenty skarżącej w świetle zebranego materiału dowodowego nie dają podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji. Wobec sprzecznych ze sobą oświadczeń stron i świadków nie można jednoznacznie ustalić jaki był kształt i wymiary istniejącego wcześniej drewnianego budynku gospodarczego, użytkowanego obecnie jako [...]. Organ I instancji w wydanej decyzji uwzględnił oświadczenie biegłych z dnia [...] r., którzy na zlecenie Gospodarstwa Rolnego Skarbu Państwa w [...] wykonali w [...] r. roku opis nieruchomości oraz okoliczność, że murowany budynek M. G. posiadał okno. Na tej podstawie uznał, że oba budynki do siebie bezpośrednio nie przylegały. Wymiary części [...], co do której nałożono obowiązek rozbiórki ustalono na podstawie opisu nieruchomości i szkicu sytuacyjnego załączonego do umowy dzierżawy. Akta sprawy nie dają podstawy do nakazania rozbiórki części garażu drewnianego od strony ul. [...], o co wniesiono w odwołaniu.
Natomiast odnośnie zarzutu nieprzestrzegania przepisów p.poż w związku z użytkowaniem szopy drewnianej jako [...] należało wskazać, że organ nadzoru budowlanego w odrębnym postępowaniu w sprawie samowolnej zmiany sposobu użytkowania budynku drewnianego, będzie mógł wyegzekwować zachowanie obowiązujących przepisów.
Od powyższej" decyzji skargę do Sądu administracyjnego złożyła M.G. wnosząc o jej uchylenie jako wydanej z naruszeniem prawa, ponieważ nie dokonano prawidłowych ustaleń faktycznych. W szczególności nie uwzględniono oświadczeń biegłych, zdjęć i mapek archiwalnych z których wynika, że budynek drewniany na przestrzeni lat był kilkakrotnie remontowany, co wiązało się ze zmianą sposobu użytkowania. Rozbudowano go również zmieniając pierwotny kształt, wymiary i lokalizację. Nieprawidłowo również ustalono wymiary części co do których nałożono obowiązek rozbiórki poprzez złą interpretację opisu nieruchomości i szkicu sytuacyjnego załączonego do umowy dzierżawy.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany swego stanowiska.
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje
Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), sad rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Korzystając z uprawnienia do wyjścia poza granice skargi, należy podnieść, że zaskarżona decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia[...]. jak i decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia[...]. zostały wydane w następstwie uchylenia przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]w dniu[...]. decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia[...]. nakazującej D. Z. przedłożenie określonych dokumentów celem doprowadzenia robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem i przekazania sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Wyrokiem z dnia [...] r. w sprawie sygn. akt SA/Sz [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] stwierdzając naruszenie art. 138 § 2 kpa uchylił decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia[...]. uchylającą poprzednią decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia[...].
W tej sytuacji orzeczenia wydane w oparciu o uchyloną powołanym wyżej wyrokiem decyzję kasacyjną [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] winny zostać wyeliminowane z obrotu prawnego, niezależnie od ich poprawności w kwestii merytorycznej.
Zachodzi bowiem podstawa do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 kpa, jakie toczyło się po wydaniu decyzji kasacyjnej przez organ odwoławczy uchylonej następnie przez sąd. Z tego powodu decyzje organów obu instancji w niniejszej sprawie podlegały uchyleniu.
Zważywszy na przyczynę uchylenia przez Sąd decyzji kasacyjnej [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia[...]. Sąd rozpoznając niniejszą sprawę nie dokonał oceny poprawności zaskarżonej decyzji jak i decyzji ją poprzedzającej, albowiem decyzje te zostały wydane w określonym stanie faktycznym i prawnym, który po ponownym rozpatrzeniu zebranego w sprawie materiału dowodowego może ulec zasadniczym zmianom,
W związku z tym Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.b powołanych na wstępie przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi