Wyrok NSA oz. w Szczeciniez 26 listopada 2003 r., sygn. akt SA/Sz 2487/02

Tezy

1. Chociaż działania marketingowe czy konsultingowe mogą mieć różną formę, a ich wymierne skutki mogą zaistnieć w odległym czasie, to zaliczenie ich po myśli art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych /t.j. Dz.U. 2000 nr 54 poz. 654 ze zm./ do kosztów uzyskania przychodów musi opierać się na konkretnych zdarzeniach, choćby np. przez wskazanie rodzaju podjętych działań. Sam fakt zawarcia umowy i wypłaty wynagrodzenia oraz ogólne stwierdzenie, że zostały poszerzone kontakty handlowe - nie są dowodem na osiągnięcie przychodu nawet w przyszłości.

2. Spółka nie mogła zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów osiągniętych w 1995 r. wydatków poniesionych na opracowanie i wdrożenie komputerowego systemu sprzedaży na własne potrzeby, skoro programu tego nie wykorzystano w 1995 r.