Uzasadnienie
Stosownie do przepisu art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym /t.j. Dz.U. 1996 nr 13 poz. 74 ze zm./ do sądu administracyjnego mogą być zaskarżane tylko te uchwały podjęte przez organ gmin, które zostały podjęte w sprawie z zakresu administracji publicznej.
W odniesieniu do uchwały wydanej na podstawie art. 26 ustawy z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych /Dz.U. nr 105 poz. 509 ze zm./ powstała wątpliwość, czy ma ona charakter powszechnie obowiązujący na obszarze gminy.
(...) Ustawa o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych uchylając obowiązującą poprzedniu ustawę - Prawo lokalowe, spowodowała odejście od administracyjnego nawiązywania stosunków najmu i przyjęcie zasady nawiązywania tych stosunków w trybie umów cywilnoprawnych.
W myśl przepisów ustawy o najmie lokali mieszkalnych najem lokalu następuje na podstawie umowy, w której to wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy lokal do używania na czas nieoznaczony lub oznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu określony w umowie czynsz.
Gmina występując jako wynajmujący lokale, określa na podstawie art. 26 ustawy o najmie lokali mieszkalnych stawkę czynszu regulowanego, która z chwilą przyjęcia przez najemcę, choćby w sposób dorozumiany, staje się elementem umowy łączącej strony.
Zatem należy dojść do wniosku, że uchwała rady gminy przewidziana w art. 26 wyżej wymienionej ustawy, stanowi czynność z zakresu prawa cywilnego w sprawach majątkowych gminy, nie zaś z zakresu administracji publicznej.
Brak jest więc przesłanek do zaskarżenia takiej uchwały do sądu administracyjnego.