Uzasadnienie
Izba Skarbowa w S decyzją z dnia [...]., wydaną w trybie odwoławczym, utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w G, z dnia [...] określającą Spółce z o.o. "G G" w G stratę w podatku dochodowym od osób prawnych za [...] r. w kwocie [...] zł zamiast wykazanej w zeznaniu CIT-8 kwoty [...] Obniżenie straty podatkowej o [...] zł było następstwem ustalenia, że Spółka bezpodstawnie ujęła w kosztach uzyskana przychodu następujące kwoty wydatków:
- [...] z tytułu wynagrodzenia i składek na ubezpieczenie społeczne poniesionych na rzecz L; jedynego udziałowca i członka zarządu - z naruszeniem art. 16 ust.1 pkt 38 i art. 15 ust.1 ustawy z 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych /Dz.U. z 193r. Nr 106, poz. 482 z późn.zm./, gdyż z powodu nie spełniania wymagania właściwej reprezentacji Spółki określonej w art. 203 Kh do zawarcia umowy o pracę, nie było on jej pracownikiem.
- [...] zł wypłacone prezesowi Spółki na podstawie bezimiennych biletów PKP za przejazd z G do W, jako nie mającej związku z przychodem Spółkiw rozumieniu art. 15 ust.1 ustawy o p.d.o.pr.
Ponadto wyłączono z kosztów uzyskania przychodów wydatki w kwocie [...] zł. wynikającej z rachunku z[...]. wystawionego przez M G za prace wykończeniowe w budynku przy ul. [...] w G oraz w kwocie [...] zł wynikającej z rachunku z [...]. wystawionego przez M T za roboty malarskie i inne wykonane również w w/w budynku, który to budynek stanowi prywatną własność S W, teścia prezesa Spółki, i nie był wykorzystywany na potrzeby jej działalności. Powyższe wydatki organy podatkowe uznały za nie mające związku z przychodem Spółki w rozumieniu art. 15 ust.1 ustawy o p.d.o.pr.
Równocześnie wyłączono z przychodów Spółki kwoty [...] zł i [...] zł wpłacone na jej konto przez S W na podstawie wystawionych przez Spółkę rachunków uproszczonych Nr [...] z[...]. i Nr [...] z [...]
W ocenie organów podatkowych czynności te miały na celu obejście przepisów podatkowych, bowiem refakturując rachunki wystawione przez podmioty nie będące podatnikami VAT, Spółka, będąca podatnikiem podatku VAT, umożliwiła S W skorzystanie z ulgi budowlanej na podstawie art. 27a ust.6 ustawy z 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. z 1993r. Nr 90, poz. 416 z późn.zm./. Zgodnie z art. 58 § 1 Kodeksu cywilnego czynność prawna sprzeczna z ustawą albo mająca na celu obejście ustawy jest nieważna; tym samym nie może być brana pod uwagę w rozliczeniu podatkowym.
W skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego /[....]./, Spółka zaskarżyła decyzję Izby Skarbowej w części dotyczącej wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów wyżej opisanych kwot [...] zł i [...] zł domagając się jej uchylenia. Skarżąca zarzuciła, iż organy podatkowe nie uwzględniły, że wydatki te mają związek z uzyskanym przychodem oraz, że Spółka w wystawionych przez siebie rachunkach naliczyła i odprowadziła podatek VAT. Skarżąca podniosła, że do zakresu jej działania należą też prace remontowo-budowlane oraz, że żadne przepisy nie zabraniały jej pośredniczenia w usługach tego rodzaju. Zadaniem skarżącej organy podatkowe nie wyjaśniły na czym miało polegać obejście przepisów ustawy ograniczając się do argumentu powiązań rodzinnych.
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, będąc właściwym do rozpoznania sprawy na podstawie art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271/, zważył, co następuje:
Skarga jest nieuzasadniona, nie ma bowiem podstaw do uznania zaskarżonej decyzji za niezgodną z prawem.
Zasadnie organy podatkowe uznały wydatki w kwocie [...] zł i [...] zł za nie mające związku z przychodem Spółki w rozumieniu art. 15 ust.1 ustawy o p.d.o.pr., bowiem ich poniesienie nie miało na celu osiągnięcia przychodu przez Spółkę, lecz - jak to wynika z trafnie ocenionych okoliczności - wyłącznie umożliwienie S W skorzystanie z ulgi budowlanej. Rachunki wystawione przez M G i M T dotyczą robót wykonanych w budynku S W w którym Spółka nie prowadziła swojej działalności. Rachunki te - wbrew twierdzeniom skargi - nie dotyczą usług pośrednictwa. Z kolei wystawione przez Spółkę na rzecz S W rachunki uproszczone zasadnie oceniono jako użycie mechanizmu "refakturowania", Spółka bowiem nie osiągnęła z tej czynności żadnego dochodu, a jedynym efektem tych działań po stronie Spółki był podatek od towarów i usług, który odprowadziła do właściwego urzędu skarbowego.
W świetle ustalonych okoliczności organy podatkowe miały uzasadnione podstawy do uznania dokonanych operacji rachunkowych za nieważne i wyłączenia spornych kwot zarówno z kosztów uzyskania przychodów jak i z przychodów, co zostało wyczerpująco i przekonywająco uzasadnione.
Reasumując zaskarżona decyzja odpowiada prawu, wobec czego skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy o p.p.s.a.