Uzasadnienie
Małżonkowie B. i W. H. skargą z dnia [...] r. zaskarżyli do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie /obecnie: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie/ ostateczne postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] r. nr [...] w sprawie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych tegoż wierzyciela nr: [...] i [...].
Pismem procesowym z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej poinformował Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, że na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/ postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] uchylił w całości własne postanowienie zaskarżone skargą oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego i z tego powodu wniósł o umorzenie postępowania sądowego.
W tej sytuacji, wobec tego, że postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało je umorzyć.
O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 2001 § 1 tejże ustawy.