Uzasadnienie
Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 127 § 3, 138 § 1 pkt 1 i 105 § 1 kpa oraz art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 24 stycznia 1991r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.U. z 1997r. Nr 142, poz. 950 z późn.zm.) po ponownym rozpatrzeniu sprawy na wniosek H.B. utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] r., Nr [...] o umorzenie postępowania w sprawie wniosku o przyznanie uprawnień kombatanckich.
Z uzasadnienia decyzji wynika, że przyczyną umorzenia postępowania administracyjnego było złożenie przez stronę wniosku po upływie terminu określonego w art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 24 stycznia 1991r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego to jest po dniu 31 grudnia 1998r.
W skardze wniesionej w dniu [...] r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego H.B. wniosła o uchylenie ewentualnie stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji jako wydanej z naruszeniem prawa z powodu nierównego traktowania osób w przeszłości represjonowanych.
Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie, chociaż z innych przyczyn niż zostały w niej podniesione.
Na wstępie należy wyjaśnić, iż zgodnie z art. 85 i art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesionego do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie przepisów ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2003r. sygn.akt SK 4/02 orzekł, że art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 24 stycznia 1991r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.U. z 1997r. Nr 142, poz. 950 z późn.zm.) jest niezgodny z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że przyczyną umorzenia przez Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych postępowania administracyjnego wszczętego z wniosku H. B. było złożenie przez [...] wniosku o przyznanie uprawnień kombatanckich po terminie określonym w art. 22 ust. 3 wyżej wskazanej ustawy z dnia 24 stycznia 1991r.
Jak z powyższego wynika, podstawę rozstrzygnięcia organu stanowi przepis, o którego niezgodności z Konstytucją orzekł Trybunał Konstytucyjny. Do takiej sytuacji zastosowanie ma art. 145 a § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, który stanowi, że można żądać wznowienia postępowania w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową lub ustawą, na podstawie którego została wydana decyzja.
Natomiast stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) sąd uchyla zaskarżoną decyzję w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.
Dlatego należało na podstawie tegoż art. 145 § 1 pkt 1 lit. b powyższej ustawy uchylić zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą.
Ponieważ uchylona niniejszym nieprawomocnym wyrokiem decyzja jest decyzją umarzającą postępowanie, nie zachodziła potrzeba określenia, czy i w jakim zakresie decyzja ta może być wykonana w rozumieniu art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed Sądami administracyjnymi.
W przedmiocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 tej samej ustawy.