Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 134 kpa oraz art 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz.U. z 2001 r. nr 79, poz.856), po rozpatrzeniu odwołania [...].od pisma [...].. w sprawie nabywania przez użytkowników wieczystych prawa własności na podstawie ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. - stwierdziło niedopuszczalność odwołania.
W uzasadnieniu postanowienia podano, że w postępowaniu wstępnym organ odwoławczy ma obowiązek ustalić, czy odwołanie jest dopuszczalne, i czy zostało wniesione w terminie /art. 134 kpa/. Niedopuszczalność odwołania może wynikać z przyczyn przedmiotowych jak i podmiotowych.
Zdaniem organu odwoławczego w przedmiotowej sprawie zachodzi niedopuszczalność z przyczyn przedmiotowych gdyż brak jest przedmiotu zaskarżenia, tj. decyzji. Odwołanie przysługuje tylko od decyzji natomiast strona odwołuje się od stanowiska organu zajętego w piśmie z dnia [...].Należy podkreślić, że sprawa będąca przedmiotem odwołania została rozstrzygnięta ostateczną decyzją Kolegium z dnia [...].r., którą strona otrzymała w dniu [...]..
Postępowanie administracyjne zgodnie z art. 15 kpa jest postępowaniem dwuinstancyjnym. Zatem określona sprawa może być rozstrzygnięta tylko dwukrotnie. Wyczerpanie tego trybu powoduje niedopuszczalność odwołania.
Organ podkreślił, że w myśl art. 16 kpa decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji (ostateczne) mogą być wzruszone tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub ustawach szczególnych poprzez stwierdzenie ich nieważności czy też wznowienie postępowania.
Decyzje mogą być zaskarżane do sądu administracyjnego z powodu ich niezgodności z prawem. O tym fakcie strona została pouczona w decyzji Kolegium z dnia [...].i z prawa tego nie skorzystała.
Na powyższe postanowienie skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie złożył, wnosząc o jej uchylenie jako z niezgodnej z prawem.
Skarżący zarzucił, że organ jeżeli uznał, iż brak jest podstaw do merytorycznego rozpatrzenia sprawy winien wydać decyzję odmowną albo postępowanie umorzyć na podstawie art. 105 kpa ewentualnie rozważyć wznowienie postępowania. Dlatego pismo Burmistrza. pomimo braku poprawnej nazwy - decyzji, należało potraktować jako orzeczenie o umorzeniu postępowania, które podlega zaskarżeniu.
Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).
Mając na uwadze stan faktyczny i prawny sprawy oraz podniesione zarzuty należało uznać, że skarga zasługuje na uwzględnienie.
Burmistrz Miasta [...].. odpowiadając [...].na jego wniosek z dnia [...].. o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności odwołał się do treści wcześniejszej korespondencji ze skarżącym, a mianowicie na treść swojego pisma z dnia [...].. w którym informował o tym, że sprawa przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości położonej [...]., należącej do skarżącego została załatwiona decyzją z dnia [...]..
W piśmie z dnia [...].. Burmistrz stwierdził nadto, że nie zachodzą przesłanki, wymienione w ustawie z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości (Dz.U. Nr 113, poz. 1209), uzasadniające nabycie przez skarżącego prawa własności.
Naczelny Sąd Administracyjny w swoich orzeczeniach wielokrotnie podkreślał, że pisma zawierające rozstrzygnięcia w sprawie załatwianej w drodze decyzji są decyzjami pomimo niezachowania w pełni formy przewidzianej w art. 107 § 2 kpa, jeśli tylko zawierają minimum elementów niezbędnych do zakwalifikowania ich jako decyzji (zob. wyrok NSA z dnia 11 II 1998r., III SA 106796; wyrok NSA z dnia 27 VII 1999r"wyrok NSA z dnia 15 III 2001r., Do takich elementów należy zaliczyć przede wszystkim oznaczenie organu administracji, wskazanie adresata aktu i rozstrzygnięcie o stanie sprawy.
Wbrew stanowisku organu odwoławczego pismo Burmistrza. zawiera wymienione elementy i dlatego nie może być uznane za zwykłe pismo w sprawie lecz stanowi w istocie decyzję. Zwłaszcza, że odnosi się bezpośrednio do wniosku [...]. z dnia [...].. o dokonanie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności i zawiera stwierdzenie w kwestii merytorycznej, mianowicie braku przesłanek do przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności.
W związku z tym należało stwierdzić, że postanowienie organu odwoławczego o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania zostało wydane z istotnym naruszeniem prawa i dlatego na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) Sąd orzekł jak w sentencji.