Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna, nie ma bowiem podstaw do uznania zaskarżonej decyzji za sprzeczną z prawem.
Interpretacja art. 21 ust. 1 pkt 32 "a" ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym w 1992 r., dokonana przez organy podatkowe obu instancji jest prawidłowa. Jednoznaczna treść tego przepisu, w zakresie odnoszącym się do stanu faktycznego niniejszej sprawy, wskazuje, że zwolnienie podatkowe dotyczy przychodów ze sprzedaży (...) w części wydatkowanej na nabycie w kraju, nie później niż w okresie roku (...). Prawo do zwolnienia podatkowego przysługuje jeśli w okresie roku od sprzedaży nastąpi nie tylko wydatkowanie ale także nabycie spółdzielczego, własnościowego prawa do lokalu.
Nabycie tego prawa, zgodnie z art. 213 par. 3 prawa spółdzielczego, powstaje z chwilą przydziału lokalu. Ponieważ skarżący nabyli spółdzielcze prawo do lokalu własnościowego w Spółdzielni na podstawie przydziału w dniu 25 kwietnia 1995 r. /a nie 20 lutego 1995 r. jak podano w uzasadnieniu decyzji Urzędu Skarbowego/, a więc po upływie 1 roku od dnia sprzedaży /27 kwietnia 1993 r./, wobec czego zwolnienie podatkowe nie przysługiwało. Samo wydatkowanie kwoty na wkład budowlany w okresie 1 roku od sprzedaży nie jest wystarczające, w omawianej sytuacji, dla zwolnienia podatkowego, musi bowiem wiązać się z nabyciem, w ciągu tegoż 1 roku, własnościowego prawa do lokalu spółdzielczego, co w sprawie nie miało miejsca.
Wyjaśnienie Ministra Finansów, na które powołują się skarżący, nie stanowi podstawy rozstrzygnięcia sprawy, gdyż wyłączną podstawą prawną decyzji jest ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych, a ponadto wyjaśnienie Ministra Finansów dotyczyło w głównej mierze zagadnienia, gdy wydatkowanie na nabycie lokalu ma miejsce przed sprzedażą.
Znaczenie prawne umowy z 15.12.1993 r. /której omówienie istotnie zostało pominięte przez Izbę Skarbową, ale nie miało to wpływu na rozstrzygnięcie sprawy/ nie jest takie, jak to widzą skarżący.
Jest to w istocie umowa o finansowanie budowy zawarta jeszcze przed uzyskaniem członkostwa. Jakkolwiek w umowie tej Spółdzielnia rezerwuje dla "nabywcy" i wskazuje konkretny lokal zapewniając jego przekazanie na zasadach własnościowego prawa do lokalu po uregulowaniu zobowiązań finansowych, to jednak umowa ta nie stanowi podstawy powstania spółdzielczego prawa do lokalu, prawo to powstaje bowiem /po uzyskaniu członkostwa i wniesieniu wkładu/ z chwilą przydziału lokalu /art. 213 par. 3 prawa spółdzielczego/, zaś sam wkład budowlany, wniesiony przez członka spółdzielni, stanowi: po pierwsze, przesłankę powstania w drodze przydziału spółdzielczego prawa do lokalu, po drugie, stanowi wierzytelność pieniężną członka względem spółdzielni, po trzecie, z prawem do wkładu wiąże się perspektywa uzyskania przydziału. Wniesienie wkładu nie stanowi więc o nabyciu prawa do lokalu, właściwą czynnością prawną skutkującą powstanie prawa do lokalu jest przydział. Roszczenie o wydanie lokalu przysługuje dopiero po uzyskaniu przydziału.
Okoliczności związane z długotrwałym cyklem budowlanym i załatwianiem spraw są bez znaczenia w sprawie skoro zwolnienie podatkowe z art. 21 ust. 1 pkt 32 "a" uzależnione zostało od konkretnych zdarzeń nabycia /wydatkowania na nabycie/ lokalu w ściśle określonym czasie - nie później niż w okresie roku od daty sprzedaży i nie przewidziano od tych warunków żadnych odstępstw np. w razie przedłużenia się budowy i terminu przydziału.
Reasumując zaskarżona decyzja odpowiada prawu, a skarga z braku podstaw do uwzględnienia podlega oddaleniu z mocy art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.