Uzasadnienie
Do organu celnego należy zatem - w myśl art. 80 Kpa - ocena, czy dana okoliczność, np. pochodzenie towaru tropikalnego z kraju lub regionu wymienionego w załączniku Nr 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 lipca 1991 r. w sprawie ceł na towary przywożone z zagranicy /Dz.U. nr 67 poz. 288 ze zm./, ale ocena ta winna się dokonać na podstawie całokształtu materiału dowodowego zebranego w sposób wyczerpujący z zachowaniem zasady podejmowania kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu strony /art. 7 Kpa/.
(...) Za naturalne w praktyce obrotu gospodarczego uznać należy zjawisko łączenia - z przyczyn transportowych i ekonomicznych - towarów przeznaczonych dla różnych odbiorców w jeden ładunek, a następnie jego dzielenie.
Polskie organy celne nie mogą zjawiska tego nie uznawać i kwestionować ważności świadectw pochodzenia w razie zaistnienia sytuacji tego rodzaju.
Powstanie uzasadnionych wątpliwości co do prawdziwości świadectw lub zawartych w nich informacji nakłada na organy celne powinność ich wyjaśnienia w drodze współpracy z organami kraju wystawiającego świadectwo w celu potwierdzenia pochodzenia towaru.