Uzasadnienie
Izba Skarbowa w S decyzją z dnia[...]., wydaną w trybie odwoławczym, częściowo uwzględniła odwołanie i uchyliwszy decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej z Urzędu Kontroli Skarbowej w S z [...]. określiła zobowiązanie podatkowe A G w podatku od towarów i usług za [...]. w kwocie [...] zł oraz zaległość podatkową z tego tytułu w kwocie [...] zł.
Podstawą takiego rozstrzygnięcia było ustalenie, że podatniczka:
1/ naruszyła art. 29 ust.1 ustawy z 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. Nr 11, poz. 50 z późn.zm./ w związku z § 2 ust.1 rozporządzenia Ministra Finansów z 27 maja 1994r. w sprawie kas rejestrujących /Dz.U. Nr 65 poz. 278 z późn.zm./, gdyż nie prowadziła ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących, skutkiem czego utraciła prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę stanowiącą równowartość [...] podatku naliczonego /art. 29 ust.2/, 2/ zaniżyła podatek należny poprzez nie opodatkowanie sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
Ustalono, że w [...] prowadziła jednoosobowo działalność gospodarczą w zakresie handlu detalicznego pod nazwą D "P" i kwiaciarnię S". W okresie pierwszych trzech kwartałów [...] podatniczka osiągnęła obrót przekraczający kwotę [...] zł. Z dniem [...]. podatniczka zlikwidowała w/w działalność zawiadamiając o tym Urząd Skarbowy na druku VAT-Z. W okresie od[...]. do[...]. prowadziła działalność gospodarczą w ramach spółki cywilnej. Ponownie indywidualną działalność gospodarczą podatniczka pojęła [...] składając uprzednio zgłoszenie rejestracyjne VAT – R, a następnie deklarację VAT -7 za[...]., w której wykazała obrót w kwocie [...] zł. Organy skarbowe obu instancji zgodnie uznały, że rozpoczęta z dniem[...]. indywidualna działalność gospodarcza stanowiła kontynuację działalności podatniczki z[...], wobec czego obowiązana była do ewidencjonowana obrotu i podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących od dnia pierwszej sprzedaży tj. od[...]. Skutkiem nie wprowadzenia kas rejestrujących była utrata prawa do odliczenia od podatku należnego [...] podatku naliczonego /art. 29 ust.2/.
Ponadto ustalono, że w dniu [....] podatniczka sprzedała E M Delikatesy "P" znajdujące się w S przy ul.[...], które w umowie nazwano przedsiębiorstwem w rozumieniu art. 3 ust.1 ustawy o VAT. W umowie tej określono, że na powyższe przedsiębiorstwo składa się:
- 1. prawo najmu lokalu sklepowego,
- 2. prawa wynikające z zawartych z pracownikami umów o pracę,
- 3. prawa wynikające z zawartych z kontrahentami handlowymi umów o dostawę towarów,
- 4. uprawnienia wynikające z udzielonych przedsiębiorstwu koncesji i zezwoleń,
- 5. uprawnienia z otrzymanych gwarancji i atestów,
- 6. prawa wynikające z umów o dostawę energii elektrycznej i gazu i innych umów,
- 7. przedmioty wyposażenia sklepu, urządzenia i wyposażenia zaplecza biurowego i magazynowego,
- 8. prawo do stacji telefonicznej.
Ustalona cena umowna wynosiła [...] zł, w tym środki trwałe [...] zł wyposażenie [...] zł. oraz wartości niematerialne i prawne [...] zł.
W ocenie organów była to sprzedaż zorganizowanej części przedsiębiorstwa podlegająca od[...]. opodatkowaniu podatkiem VAT. Izba Skarbowa powołała się na Encyklopedię Powszechną PWN i stwierdziła, że przedsiębiorstwem osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą tj. przedsiębiorcy, jest cała prowadzona przez niego działalność gospodarcza. Ponieważ podatniczka prowadziła działalność nie tylko w Delikatesach "P" ale także w kwiaciarni "S", to Delikatesy "P" należy traktować jako zorganizowaną część przedsiębiorstwa – wyodrębnioną organizacyjnie, lokalowo i finansowo. i dlatego obciążono podatniczkę podatkiem VAT od wartości środków trwałych i wyposażenia w kwocie [...] zł.
W skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego /[...]./ podatniczka domaga się uchylenia zaskarżonej decyzji zarzucając, że wydana została z naruszeniem prawa. Skarżąca zakwestionowała stanowisko organów podatkowych co do obowiązku wprowadzenia kas rejestrujących od dnia rozpoczęcia na nowo działalności gospodarczej tj. od[...]. Nie zgodziła się również z ustaleniem, że przedmiotem sprzedaży była zorganizowana część przedsiębiorstwa. W tym zakresie skarżąca – powołując się na art. 551K.c. oraz l literaturę przedmiotu – wywodzi, że przedsiębiorstwo jako przedmiot obrotu musi być rozumiane w znaczeniu przedmiotowym, a nie podmiotowym jako zespół składników materialnych i niematerialnych tworzących zorganizowany kompleks służący do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zdaniem skarżącej Delikatesy "P" były przedsiębiorstwem w znaczeniu przedmiotowym, stanowiły bowiem wyodrębniony organizacyjnie, lokalowo i finansowo zespół składników materialnych i niematerialnych służący do realizacji określonego celu gospodarczego. Kwiaciarnia "S" była odrębnym przedsiębiorstwem mającym własną strukturę organizacyjną, lokalową i finansową oraz inny cel gospodarczy.
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko, natomiast na rozprawie pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej zgodził się ze stanowiskiem skargi w części dotyczącej nie istnienia obowiązku wprowadzenie kas rejestrujących i poparł żądanie uchylenia zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, będąc właściwy do rozpoznania sprawy na mocy art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271/ zważył, co następuje:
Skarga jest uzasadniona.
W odniesieniu do zagadnienia związanego z obowiązkiem prowadzenia ewidencji sprzedaży i podatku należnego przy zastosowaniu kas fiskalnych, uzasadnione jest stanowisko skarżącej, że rozpoczynając z dniem[...]. nową działalność gospodarczą po uprzednim zlikwidowaniu z dniem[...]. działalności prowadzonej w [..]. nie miała ona obowiązku określonego w § 2 powołanego na wstępie rozporządzenia Ministra Finansów wprowadzenia kas, nie było bowiem żadnych podstaw prawnych do przyjęcia ciągłości działalności podatniczki w zakresie podatku VAT. Również w[...]. skarżąca nie była zobowiązana do wprowadzenia kas rejestrujących, bowiem obrót z[...]. wyniósł [..] zł /§ 3/.
Izba Skarbowa na etapie rozpoznania skargi zgodziła się z powyższym stanowiskiem, a ponadto znajduje ono potwierdzenie w orzecznictwie NSA /przykładowo[...], SA/Sz [...]
Również w pozostałej części skargę należało uznać za uzasadnioną.
Ustawa o VAT, a także przepisy wykonawcze do tej ustawy nie zawierają definicji "przedsiębiorstwa". Nie oznacza to jednak, że uzasadnione jest poszukiwanie znaczenia tego pojęcia w encyklopedii. Zostało ono bowiem zdefiniowane w Kodeksie cywilnym, do którego regulacji przepisy podatkowe odwołują się stosunkowo często.
W ustawie o VAT używa się wiele innych pojęć jak np. darowizna /art.2 ust.3 pkt 4/ zamiana /art.2 ust.3 pkt 3/, część składowa /art.25 ust.1 pkt 2/, których znacznie określa się według definicji Kodeksu cywilnego. Analogicznie, przy interpretowaniu pojęcia "przedsiębiorstwo", uzasadnione jest odwołanie się do definicji zawartej w art. 551 K.c.
Przepis ten określa przedsiębiorstwo jako zespół składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych i wymienia istotne jego składniki. Jest to definicja przedmiotowa, gdyż określa jakie składniki wchodzą w skład przedsiębiorstwa. Przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 K.c. – jak trafnie podnosi skarżąca – charakteryzuje się oderwaniem od podmiotu, któremu przysługują prawa i obciążają obowiązki składające się na przedsiębiorstwo. Składniki materialne i niematerialne tworzą pewien zorganizowany kompleks przeznaczony do realizacji zadań gospodarczych mogący być przedmiotem obrotu. Nie ma prawnych przeszkód aby jeden przedsiębiorca posiadał kilka przedsiębiorstw w znaczeniu przedmiotowym, jak to miało miejsce w rozpatrywanej sprawie. Przyjęte przez Izbę Skarbową podmiotowe znaczenie przedsiębiorstwa, nie ma uzasadnienia prawnego.
W konsekwencji za uzasadniony należało uznać także zarzut naruszenia art. 3 lust.1 pkt 1 ustawy o VAT.
Z tych wszystkich względów należało na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 i art. 152 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec jak w sentencji, postanawiając o kosztach postępowania na podstawie art. 200 tej ustawy.