Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Wyrok NSA oz. w Szczeciniez 21 stycznia 1998 r., sygn. akt SA/Sz 452/97

Teza

Przepis art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych/Dz.U. 1993 nr 108 poz. 486 ze zm./ nie zawiera zamkniętego katalogu zdarzeń stanowiących datę powstania nadpłaty, skoro ustawodawca określa, że "w szczególności" za takie uznaje się (...).

Tak więc, w zależności od ustaleń w konkretnej sprawie, dniem powstania nadpłaty będzie również dzień stwierdzenia, że podatnik z naruszeniem prawa dokonał samoopodatkowania, albowiem inne rozumienie przepisu art. 29 stawiałoby podatnika w uprzywilejowanej sytuacji, premiującej również niezgodne z prawem dokonanie rozliczenia podatkowego.

Jeśli zatem, dopiero postępowanie organów podatkowych określające nadpłatę zakończone decyzją wykazało jej istnienie, termin, o którym mowa w art. 29 ust. 1 ustawy o zobowiązaniach podatkowych, będzie biegł od dnia decyzji.

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga nie jest zasadna.

Okoliczność ustalenia nadpłaty podatku dochodowego przez Przedsiębiorstwo nie są przez stronę kwestionowane, co oznacza, że decyzją z dnia 29 lipca 1996 r. stwierdzono, że Przedsiębiorstwo, niezgodnie z przepisami i w niewłaściwej wysokości określiło podatek dochodowy za 1993 r. w zeznaniu rocznym, co jak wynika z ustaleń kontroli w zakresie rozliczenia podatku za 1992 rok, było związane z utworzeniem w tym roku funduszu rezerwowego na remonty.

Z treści art. 29 ust. 1 ustawy o zobowiązaniach podatkowych wynika, że kwoty podatków nadpłaconych podlegają z urzędu zaliczeniu na zaległe i bieżące zobowiązania podatkowe albo zwrotowi z urzędu w ciągu 3 miesięcy od dnia powstania nadpłaty. Z przepisu tego wynika określenie dla organów podatkowych, terminu, w jakim nadpłata ma być również zwrócona podatnikowi jeśli stwierdzi się jej powstanie.

Wobec tego, niezbędnym było ustalenie dnia powstania nadpłaty. Zdaniem organów podatkowych tym dniem był ostatni dzień 3-miesięcznego terminu od dnia złożenia zeznania wstępnego przez Przedsiębiorstwo, który jednak nie był dotrzymany z winy podatnika, który niewłaściwie dokonał samoopodatkowania.

Zdaniem Sądu, przepis art. 29 ust. 1 nie zawiera zamkniętego katalogu zdarzeń stanowiących datę powstania nadpłaty, skoro ustawodawca określa, że "w szczególności" za takie uznaje się (...). Tak więc, w zależności od ustaleń w konkretnej sprawie, dniem powstania nadpłaty będzie również dzień stwierdzenia, że podatnik z naruszeniem prawa dokonał samoopodatkowania, albowiem inne rozumienie przepisu art. 29 stawiałoby podatnika w uprzywilejowanej sytuacji, premiującej również niezgodne z prawem dokonanie rozliczenia podatkowego.

Jeśli zatem, dopiero postępowanie organów podatkowych określające nadpłatę zakończone decyzją wykazało jej istnienie, termin, o którym mowa w art. 29 ust. 1 ustawy o zobowiązaniach podatkowych, będzie biegł od dnia decyzji.

Dlatego mając powyższe na uwadze, uznając, że zaskarżone decyzje nie naruszają prawa, Sąd na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ skargę oddalił.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.