Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczeciniez 9 września 2004 r., sygn. akt SA/Sz 514/03

nieprawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Skład
Sędzia NSA Kazimiera Sobocińska przewodniczący
Sędzia NSA Maria Dożynkiewicz
Sędzia WSA Alicja Polańska
Anna Kalisiak protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 09 września 2004r.
Sprawa
sprawy ze skargi T. K. na postanowienie Izby Skarbowej w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania o d d a l a skargę

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia [...], wydanym na podstawie art. 162 i art. 163 § 2 Ordynacji podatkowej, Izba Skarbowa w S., odmówiła T. K. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w S. z dnia [...] Nr [...] określającej wysokość zobowiązania oraz zaległość w podatku dochodowym od osób fizycznych za [...].

Ustalono, że decyzja Dyrektora UKS została podatnikowi doręczona w dniu [...]. Termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem [...] bezskutecznie. Odwołanie podatnik wniósł [...] wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Jako przyczynę uchybienia terminu podatnik wskazał, że w okresie od [...] do [...] obciążony był licznymi obowiązkami związanymi ze sprawami sądowymi i administracyjnymi własnymi oraz trzech innych firm, w których jest prezesem i że nagromadzenie tych spraw, a także bieżąca działalność gospodarcza, było takie, że nie mógł dotrzymać terminu odwołania w niniejszej sprawie.

Izba Skarbowa uznała, że brak jest podstaw z art. 162 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej do uwzględnienia wniosku ponieważ podatnik nie wykazał, że wniósł podanie o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przyczyny jego uchybienia, a ponadto nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. O braku winy w niedopełnieniu czynności procesowej - wyjaśnia Izba Skarbowa - można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że wystąpiły przeszkody nie do przezwyciężenia takie jak nagła choroba, awaria komunikacyjna, pożar, powódź, a nie - jak w rozpatrywanej sprawie - świadomy wybór podatnika, który w nawale obowiązków dokonuje wyboru /gradacji/ kolejności ich załatwienia kosztem uchybienia terminu odwołania.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego /[...]/ uzupełnionej pismem procesowym z [...] T. K. domaga się uchylenia zaskarżonego postanowienia zarzucając, że błędnie uznano jego winę w uchybieniu terminu odwołania bezzasadnie zakładając, że tylko zdarzenia losowe usprawiedliwiają opóźnienie. Zdaniem skarżącego także wskazane przez niego nagromadzenie spraw sądowych, administracyjnych i bieżąca działalność gospodarcza jak również permanentne kontrole UKS usprawiedliwiają opóźnienie.

W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, będąc właściwym do rozpoznania sprawy na podstawie art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271/ zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna, nie ma bowiem podstaw do uznania zaskarżonego postanowienia za niezgodne z prawem.

Jest trafnie wskazano w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia przywrócenie terminu procesowego zależne jest od uprawdopodobnienia braku winy zainteresowanego /strony/ w jego uchybieniu /art. 162 § 1 i 4 Ordynacji podatkowej/. Kryterium braku winy strony jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego zaniedbania. O braku winy można mówić tylko wtedy, gdy wykonanie czynności stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia

Przedstawione przez skarżącego okoliczności, które wystąpiły w okresie od [...] do [...] w postaci wezwań do uzupełnienia wniosków restrukturyzacyjnych [...] spółek, którymi równocześnie zarządzał wezwań do zapoznania się z wynikami postępowania administracyjnego jak również wyjazdy służbowe i udział w rozprawach, słusznie zostały ocenione jako okoliczności nie stanowiące niemożliwej do pokonania przeszkody do wniesienia odwołania w terminie. Zaniedbanie skarżącego jest oczywiste jeśli zważyć, że np. wezwania do uzupełnienia wniosków restrukturyzacyjnych uznał za konieczne do załatwienia w pierwszej kolejności choć wyznaczony w nich termin miał charakter instrukcyjny, podczas gdy termin do wniesienia odwołania ma charakter prekluzyjny, o czym skarżący - z racji prawniczego wykształcenia - nie mógł nie wiedzieć. Kontrole podatkowe i skarbowe przeprowadzane w latach [...] nie mogły w żaden sposób przeszkodzić skarżącemu w terminowym wniesieniu odwołania.

Również bieżąca działalność gospodarcza nie usprawiedliwia opóźnienia. Obciążając się nadmiarem obowiązków z tytułu własnej działalności gospodarczej oraz zarządzania trzema innymi firmami skarżący musiał mieć tego świadomość, powinien więc zadbać o należyte zorganizowanie funkcjonowania tych firm. Zaniedbanie tego obowiązku stanowi o winie skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania.

Z tych względów oraz wobec nie wykazania zachowania 7-dniowego terminu do wniesienia wniosku przewidzianego w art. 162 § 2 Ordynacji podatkowej, Izba Skarbowa zasadnie odmówiła przywrócenia uchybionego terminu.

Skarga, jako nieuzasadniona podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.