Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. znak [...] Prezydent Miasta [...] przyznał A. S. prawo do zasiłku przedemerytalnego od dnia [...] r.
Od decyzji tej A. S. odwołał się wnosząc o przyznanie zamiast zasiłku - świadczenia przedemerytalnego, gdyż jego zdaniem przysługuje mu świadczenie przedemerytalne.
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] r. numer [...] utrzymał zaskarżoną decyzję mocy. W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, iż A. S. został zarejestrowany jako bezrobotny w dniu [...] r. i w tym samym dniu złożył wniosek o przyznanie mu zasiłku przedemerytalnego. Organ I instancji swoją decyzję wydał w oparciu o art.37j ust.1 i 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 2001 r. Nr 6, poz.65 z późn.zm.). Zgodnie z tym przepisem zasiłek przedemerytalny przysługuje osobie spełniającej warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury wynoszący dla mężczyzn 35 lat. Warunki te A. S. spełnia.
W odwołaniu strona podnosi, iż na dzień rejestracji spełnia również warunki niezbędne do otrzymania prawa do świadczenia przedemerytalnego. Zgodnie z art.37k ust.1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2001 r., świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie, spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku, jeżeli:
- 1) osiągnęła wiek co najmniej 58 lat kobieta i 63 lata mężczyzna i posiada okres uprawniający do emerytury, lub
- 2) w roku kalendarzowym, w którym został rozwiązany stosunek pracy lub stosunek służbowy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, ukończyła co najmniej 55 lat kobieta i 60 lat mężczyzna oraz posiada okres uprawniający do emerytury, lub
- 3) do dnia rozwiązania stosunku pracy, z przyczyn dotyczących zakładu pracy, osiągnęła okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 35 lat dla kobiet i 40 lat dla mężczyzn, lub
- 4) do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego rozwiązanie stosunku pracy, posiada
- 5) Sygn.akt SA/Sz 579/02 3 okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 34 lata dla kobiet i 39 lat dla mężczyzn, a rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło w związku z niewypłacalnością pracodawcy w rozumieniu ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy. Odwołujący udokumentował okres uprawniający do zasiłku wynoszący [...]. Ostatni stosunek pracy został rozwiązany z A. S. za wypowiedzeniem przez zakład pracy i ze świadectwa pracy nie wynika by rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło z przyczyn dotyczących zakładu pracy. Na dzień rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy w [...] A. S. miał ukończone [...] lat, [...]miesięcy i [...] dni. W świetle powyższego A. S. nie spełnia warunków do uzyskania świadczenia przedemerytalnego zarówno na podstawie przepisów obowiązujących w 2001 r. jak i obowiązujących w 2002 r.
Na powyższą decyzję A. S. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie -Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie. W skardze podniósł, iż nie zgadza się z decyzją Wojewody [...] gdyż spełnia warunki do otrzymania świadczenia przedemerytalnego. Jego zdaniem, zapis w świadectwie pracy, że stosunek pracy został rozwiązany przez zakład pracy za dwutygodniowym wypowiedzeniem oznacza rozwiązanie z przyczyn dotyczących pracodawcy.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumenty podniesionej zaskarżonej decyzji i dodając, że zgodnie z art.2 ust.1 pkt 20a ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ilekroć w ustawie jest mowa o przyczynach dotyczących zakładu pracy - oznacza to rozwiązanie stosunku pracy (stosunku służbowego) z powodu ogłoszenia upadłości pracodawcy, jego likwidacji lub likwidacji stanowiska pracy z przyczyn ekonomicznych, organizacyjnych, produkcyjnych albo technologicznych, a także wygaśnięcie stosunku pracy (stosunku służbowego) z powodu śmierci pracodawcy lub gdy przepisy ustawy przewidują wygaśnięcie stosunku pracy w przypadku przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę i niezaproponowania przez tego pracodawcę nowych warunków pracy i płacy. W świadectwie pracy A. S. wystawionym przez [...] Sp. Z o.o. w [...] nie ma żadnego wskazania, iż rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło z przyczyn dotyczących pracodawcy, wobec powyższego skarżący nie
Sygn.akt SA/Sz 579/02 4 spełniał na dzień rejestracji warunków do uzyskania świadczenia przedemerytalnego i zaskarżona decyzja organu I instancji jest w pełni zasadna.
Wojewódzki Sad Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Z dniem 1 stycznia 2004 r. utworzony został Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie. Sprawy, w których skargi zostały wniesione przed tą datą do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie i postępowanie nie zostało zakończone, na podstawie art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1271, Nr 240, poz.2052), podlegają rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie przepisów ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270).
Skarga zasługuje na uwzględnienie, choć z przyczyn innych niż w skardze podniesione. Sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości, kontrolę zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd, następuje w przypadku stwierdzenia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym lub naruszenia przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy.
Skarżący złożył wniosek o przyznanie zasiłku przedemerytalnego choć uważał, że należy mu się świadczenie przedemerytalne i po przyznaniu mu zasiłku przez organ I instancji to przekonanie było podstawą odwołania od decyzji.
Rozpatrując odwołanie organ II instancji orzekł o utrzymaniu zaskarżonej decyzji w mocy, natomiast w uzasadnieniu odniósł się do dwóch kwestii - prawa skarżącego do nabycia zasiłku przedemerytalnego oraz prawa do nabycia świadczenia przedemerytalnego. Tym samym organ naruszył obowiązujące przepisy.
Zgodnie z zasadą dwuinstancyjności organ odwoławczy obowiązany jest ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę rozstrzygniętą decyzją organu I instancji. Oznacza to, że zakres rozstrzygnięcia sprawy administracyjną decyzją odwoławczą wyznaczony jest zakresem rozstrzygnięcia sprawy decyzją organu I instancji. Organ odwoławczy nie może zmienić rodzaju sprawy, a zatem w postępowaniu 5 odwoławczym może być rozpoznana i rozstrzygnięta sprawa wyłącznie tożsama pod względem podmiotowym i przedmiotowym, jak i nie może rozszerzać zakresu sprawy. Skoro przedmiotem rozstrzygnięcia organu I instancji był zasiłek przedemerytalny, to organ odwoławczy nie mógł zmienić podstawy materialnoprawnej rozstrzygnięcia poprzez poszerzenie jej zakresu o rozstrzygnięcie kwestii prawa do świadczenia przedemerytalnego, co nie stanowiło przedmiotu postępowania i rozstrzygnięcia organu I instancji. Przy czym nie ma znaczenia, że rozstrzygnięcie w przedmiocie świadczenia przedemerytalnego zostało zawarte wyłącznie w uzasadnieniu decyzji odwoławczej.
Zgodnie z art.145 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art.156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. W orzecznictwie sądowym i piśmiennictwie przyjmuje się, że hipotezą przepisu art.156 § 1 pkt 1 Kpa objęte są naruszenia każdego z rodzajów właściwości organu administracji publicznej, a w szczególności nie tylko właściwości rzeczowej i miejscowej lecz także, jak w rozpoznawanej sprawie, właściwości instancyjnej. Tak więc w sytuacji, gdy organ II instancji rozpatrując odwołanie od decyzji organu I instancji rozstrzygającej sprawę zasiłku przedemerytalnego, rozpoznał także sprawę prawa do świadczenia przedemerytalnego, doszło do naruszenia przepisów o właściwości. Nie ulega też wątpliwości, że skarga do sądu administracyjnego może być wniesiona od uzasadnienia decyzji.
W tym stanie rzeczy na podstawie art.145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) orzeczono, jak w sentencji,