Postanowienie WSA w Szczecinie z 12 maja 2004 r., SA/Sz 59/03

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie

Rozpoznanie

na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2004r.

Sprawa

sprawy ze skargi I. S. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie sprostowania błędu pisarskiego w orzeczeniu dotyczącym stopnia niepełnosprawności p o s t a n a w i a: o d r z u c a skargę.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski Sędziowie: Sędzia WSA Marzena Kowalewska/spr/ Asesor WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder
sekr.sąd. Maria Rosochacka protokolant

Uzasadnienie

Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...], na podstawie art. 113 § 1 kpa w związku z art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1967 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnienia osób niepełnosprawnych (Dz.U. Nr 123, poz. 776 z późn. zm.), sprostował błąd pisarski w orzeczeniu o stopniu niepełnosprawności z dnia [...] r. wydanym przez Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w ten sposób, że dotychczasową treść orzeczenia w pkt 1 "zaliczyć do lekkiego stopnia niepełnosprawności" zastąpiono na "zaliczyć do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności". Jednocześnie pouczono I. S., że od postanowienia o sprostowaniu przysługuje prawo wniesienia zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie, w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji.

Od powyższego postanowienia odwołała się do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie I. S. nie zgadzając się z orzeczeniem o stopniu niepełnosprawności.

W odpowiedzi na odwołanie Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności, wniósł o jego oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sądowa kontrola zaskarżonego postanowienia prowadzona na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wykazała, że skarga jest zasadna choć z innych niż wskazanych przyczyn.

Właściwość Sądu ustalono na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W myśl tego przepisu sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne.

Stosownie do art. 52 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest dopuszczalne "po wyczerpaniu środków odwoławczych, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem odwoławczym w sprawie".

Zgodnie z art. 113 § 3 kpa na postanowienie w sprawie sprostowania błędu pisarskiego służy zażalenie. Stosownie do art. 144 kpa w sprawach nie uregulowanych w rozdziale 11 kpa do zażaleń mają zastosowanie odpowiednio przepisy dotyczące odwołań. Właściwy zgodnie z art. 127 § 2 kpa, do rozpoznania zażalenia jest organ administracji wyższego stopnia. Z art. 17 kpa wynika, iż w stosunku do organów administracji publicznej innych niż jednostki samorządowe czy wojewodowie, organem wyższego stopnia są odpowiednie organy nadrzędne lub właściwi ministrowie, a w razie ich braku - organy państwowe sprawujące nadzór nad ich działalnością. Sąd Administracyjny nie jest zatem organem wyższego stopnia właściwym do rozpoznania zażalenia, zgodnie z pouczeniem zawartym w postanowieniu Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności.

Oczywiście błędne pouczenie o właściwym trybie zaskarżenia dokonane przez Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności nie może szkodzić stronie, która się do niego zastosowała.

Okoliczność ta daje w szczególności podstawę do domagania się przez stronę przywrócenia terminu do złożenia zażalenia na zasadach przewidzianych w art. 58-59 kpa.

Stosownie do art. 6c ust.1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudniania osób niepełnosprawnych /Dz.U. Nr 123, poz. 776/, nadzór nad orzekaniem o niepełnosprawności sprawuje Pełnomocnik Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych. Jednakże uprawnienia Pełnomocnika sprowadzają się do sygnalizacji stwierdzonych nieprawidłowości.

Brak jest również po stronie odpowiedniego ministra tj. Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej, uprawnienia do rozpoznania przedmiotowego zażalenia.

W drodze analogi zatem należy przyjąć, iż w przypadku wydania postanowienia o sprostowaniu oczywistej omyłki przez Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności, zażalenie stosownie do art. 127 § 3 kpa rozpoznaje Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności.

Niedopuszczalność skargi w postępowaniu sądowo-administracyjnym prowadzi natomiast do jej odrzucenia z mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.