Uzasadnienie
Decyzją z dnia 27 listopada 1995 r. (...) Urząd Skarbowy w Sz. określił Przedsiębiorstwu Państwowemu Komunikacji Samochodowej w Sz. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w kwocie 41.189 zł oraz ustalił sankcję w kwocie 33.000 zł, bowiem w wyniku kontroli ustalił, że podatnik niezgodnie z art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym oraz niezgodnie z par. 26 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 8 grudnia 1994 r. w sprawie wykonania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, uwzględnił w deklaracji podatek naliczony z faktury korygującej (...) z dnia 28 lutego 1995 r. w lutym 1995 r., mimo że fakturę tę otrzymał w marcu 1995 r.
Skutkiem powyższego nastąpiło zawyżenie podatku podlegającego odliczeniu o kwotę 11.000 zł. Na podstawie art. 27 ust. 5 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług w stosunku do podatnika zastosowano sankcję polegającą na zwiększeniu podatku należnego o kwotę trzykrotności ustalonego zawyżenia podatku naliczonego.
Podatnik w odwołaniu od powyższej decyzji do Izby Skarbowej w Sz. podniósł zarzut naruszenia przez organ I instancji art. 19 ust. 3 ustawy o VAT oraz par. 26 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 8 grudnia 1994 r. wyjaśniając w uzasadnieniu odwołania, że deklarację podatkową VAT-7 za luty 1995 r. sporządził w oparciu o prawidłowo prowadzony rejestr zakupu. Według stanowiska podatnika Urząd Skarbowy nie podważając rzetelności ewidencji zakupu dokonał karnego domiaru sankcji przyjmując, że faktura korygująca (...) wpłynęła nie w lutym 1995 r. jak to wynika z rejestru VAT lecz w marcu 1995 r. w oparciu o książkę podawczą, gdzie została zarejestrowana pod poz. 11 w dniu 14 marca 1995 r.
Zdaniem podatnika książka podawcza nie jest dokumentem związanym z podatkiem od towarów i usług i zapis w niej nie może rozstrzygać o dacie wpływu faktury. Za datę wpływu należy według stanowiska podatnika przyjąć datę wprowadzenia faktury do rejestrów podatkowych, a w przypadku faktur dostarczonych po godz. 15.00, datę jej zarejestrowania w raportach dyspozytora.
Izba Skarbowa w Sz. po rozpatrzeniu odwołania decyzją z dnia 15 marca 1996 r. (...) zaskarżoną decyzję organu I instancji utrzymała w mocy, wyjaśniając w uzasadnieniu swej decyzji, że przepisy ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ nie przewidują obowiązku oznaczenia daty wpływu dokumentów uprawniających do odliczenia podatku, jednakże zobowiązują podatnika do prowadzenia ewidencji zawierającej dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstaw opodatkowania, wysokości podatku należnego, kwoty podatku naliczonego obniżającego podatek należny oraz kwoty podatku podlegającego wpłacie do urzędu skarbowego lub zwrotowi z tego urzędu /art. 27 ust. 4 ustawy/.
Z kolei art. 19 ustawy, który w ust. 1 przyznaje podatnikowi prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług stanowi w ust. 3 i 3a, że to obniżenie podatku należnego następuje w rozliczeniu za miesiąc, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument odprawy celnej albo w miesiącu następnym, jednak nie wcześniej niż w miesiącu otrzymania przez nabywcę towaru. Faktura korygująca (...) z dnia 28 lutego 1995 r. wpłynęła do podatnika 11 marca 1995 r. wynika to z książki podawczej, zatem podatnik miał prawo do odliczenia podatku wynikającego z tej faktury w marcu, a nie w lutym, tak jak to błędnie uczyniono.
W skardze do NSA domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji Izby Skarbowej w Sz. podatnik twierdzi, że ustalenia organów podatkowych są sprzeczne z materiałami dowodowymi zebranymi w sprawie bowiem faktura (...) z dnia 28 lutego 1995 r. korygująca fakturę VAT (...) z dnia 6 lutego 1995 r. zarejestrowaną pod poz. 1 rejestru, nie była rejestrowana w rejestrze faktur VAT, ani w lutym ani w marcu. Była to faktura niepotrzebnie wystawiona i dlatego nie została zaksięgowana w rejestrach podatnika, bowiem stanowiła jedynie korespondencyjną, uzupełniającą do rozliczenia finansowego między kontrahentami.
W piśmie uzupełniającym skargę wyjaśniono dodatkowo, że faktura z dnia 6 lutego 1995 r. jak i faktura korygująca zawierają te same dane co do kwot i okoliczność ta potwierdza stanowisko strony skarżącej, iż zbędne było księgowanie faktury korygującej.
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa w Sz. wniosła o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest uzasadniona.
Nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy stanowisko strony skarżącej, iż dane kwotowe są identyczne zarówno w fakturze z dnia 6 lutego 1995 r. (...) jak i w fakturze korygującej z dnia 28 lutego 1995 r. (...). Z analizy danych zawartych w tych fakturach wynika, że faktura nr 7300096 zawiera następujące dane:
- - podatek naliczony 5.519,76 zł
- - wartość brutto zbytu usługi 30.609,60 zł
- - wartość netto zbytu usługi 25.089,84 zł natomiast faktura nr 7500004 /korygująca/ zawiera następujące dane:
- - podatek naliczony 11.000,00 zł
- - wartość brutto zbytu usługi 61.000,00 zł
- - wartość netto zbytu usługi 50.000,00 zł
Natomiast w rejestrze zakupu pod poz. F1 została wpisana faktura (...) zaś co do pozostałych danych wpisano kwoty wynikające z faktury (...). W świetle powyższego należy uznać, iż faktura (...) nie została zaewidencjonowana, natomiast dane z faktury (...), która wpłynęła do podatnika w marcu 1995 r. zostały przedwcześnie odliczone w rozliczeniu podatku VAT za luty 1995 r.
Art. 19 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług daje podatnikowi ograniczone terminem - prawo dokonania odliczenia podatku. Jest to możliwe jedynie w rozliczeniu za miesiąc, w którym podatnik otrzymał dokument dający prawo do odliczenia albo w miesiącu następnym.
Decydujące znaczenie ma zatem data otrzymania stosownego dokumentu, która wskazuje miesiąc, za który podatnik może najwcześniej rozliczyć kwoty podatku wynikające z tego dokumentu, jako kwoty podatku naliczonego przy spełnieniu wszystkich pozostałych warunków do dokonania odliczenia. Wcześniejsze odliczenie podatku niż w terminie wskazanym powyżej wiąże się z zawyżeniem kwot podatku naliczonego do odliczenia i naraża podatnika na sankcję określoną w art. 27 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług.
Zaskarżona decyzja nie narusza zatem prawa i dlatego na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ skarga podlega oddaleniu.