Uzasadnienie
Zagadnienie sporne w rozpatrywanej sprawie wyłoniło się na tle niewątpliwego stanu faktycznego, w którym skarżąca Spółka, będąca podatnikiem podatku VAT - w rozumieniu przepisu art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ - otrzymała zlecenie z Huty K. na wykonanie usługi spedycyjnej w związku z eksportem przez tę Hutę jej wyrobów stalowych, a wykonanie części tych usług zleciła sama dalej innym podmiotom, w tym także podmiotowi zagranicznemu, tj. firmie ECS z siedzibą w Wiedniu, z którą powiązana jest kapitałowo. Bezspornym jest w sprawie, jak to wynika z przedstawionego wyżej stanowiska skarżącej Spółki zawartego w odwołaniu od decyzji organu podatkowego I instancji, a także z wyjaśnień Spółki zawartych w piśmie adresowanym do Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w S., zawierającym żądanie skierowania wyniku kontroli na drogę postępowania w sprawach zobowiązań podatkowych i podpisanym przez prokurenta Spółki, że usługi spedycyjne zlecone przez skarżącą firmie ECS Wiedeń obejmowały usługi na trasie od Huty K. do stacji PKP Szczecin Port Centralny, a w szczególności: zamówienie wagonów do załadunku na stacji Dąbrowa Górnicza, kontrolę przydatności wagonów do przewozu, kontrolę listów przewozowych wraz z reklamowaniem nieprawidłowych rozliczeń ze strony PKP, obsługę spedycyjną od nadawcy do portu. Bezspornym jest również, iż po wykonaniu tych usług firma ECS Wiedeń wystawiła stosowne faktury obciążające zleceniodawcę, tj. Spółkę należnościami za swoje usługi według ustalonej wcześniej stawki. Bezspornym jest także i to, że należności wynikające z tych faktur zostały przez skarżącą Spółkę uregulowane na rzecz ww. podmiotu zagranicznego bądź to w drodze przelewu bankowego bądź w drodze kompensaty wzajemnych wierzytelności.
Na gruncie takiego niewątpliwego stanu faktycznego istota sporu sprowadza się w rzeczywistości do sporu o prawidłowość ustalenia, czy usługi zlecone przez skarżącą Spółkę firmie ECS Eurocargo Wiedeń świadczone przez tę ostatnią były na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, od takiego bowiem ustalenia zależna jest prawidłowość zakwalifikowania zlecenia tych usług do ich importu w rozumieniu przepisu art. 4 pkt 5 ustawy z 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług (...), rodzącego po stronie zleceniodawcy obowiązek ich opodatkowania podatkiem VAT.
Z istoty usługi spedycyjnej /art. 794 Kc/ wynika zobowiązanie się spedytora, za wynagrodzeniem, do wysłania lub odbioru przesyłki albo dokonania innych usług związanych z jej przewozem. Spedycja jest więc usługą związaną z przewozem rzeczy /towarów/. Składające się na spedycję usługi /czynności/ wykonywane są zatem w miejscu, w którym ma być lub został wykonany przewóz rzeczy.
Skoro zatem w rozpatrywanym stanie faktycznym mająca siedzibę za granicą firma ECS Wiedeń wykonała na zlecenie Spółki /podatnika podatku VAT/ czynności spedycyjne /usługi/ związane z przewozem towaru od miejsca ich załadunku na środek przewozowy w Dąbrowie Górniczej do miejsca ich przeznaczenia w porcie szczecińskim, to jest oczywistym wniosek, że czynności te /usługi spedycyjne/, polegające na zamówieniu u polskiego przewoźnika kolejowego wagonów, sprawdzeniu ich przydatności do przewozu, kontroli listów przewozowych wraz z reklamowaniem nieprawidłowości rozliczeń ze strony przewoźnika, wykonane być mogły wyłącznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a więc w miejscach, w których dokonywany był przewóz towarów. Powyższe stwierdzenie prowadzi zatem do uznania, przy uwzględnieniu niespornej okoliczności przekazania należności za wykonaną usługę osobie mającej siedzibę za granicą, że trafne jest i zgodne z przepisem art. 4 pkt 5 ustawy o podatku od towarów i usług (...) stanowisko organów podatkowych co do zakwalifikowania dokonanego przez skarżącą zlecenia powyższych usług spedycyjnych firmie ECS Wiedeń jako importu usług.
Chybione jest powoływanie się skarżącej na przepis art. 39 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Słusznie Izba Skarbowa wskazała, że przepis ten może mieć ewentualne zastosowanie do usług spedycyjnych świadczonych na rzecz Huty K. przez skarżącą Spółkę, uznaje on bowiem wprawdzie za eksport usług także usługi świadczone w kraju, jeżeli są bezpośrednio związane z eksportem towarów i gdy z zawartych umów wynika, że wartość tych usług jest uwzględniona w cenie eksportowanego towaru, ale zastosowanie ma ten przepis jedynie do będącego podatnikiem podatku VAT podmiotu świadczącego takie usługi; nie zaś do podmiotu będącego samemu - jako podatnik podatku VAT - usługobiorcą usług pochodzących z importu. Okoliczność, że usługa spedycji świadczona /wykonywana/ na terenie kraju przez osobę zagraniczną /a więc w sytuacji, gdy należność przekazywana jest osobie mającej siedzibę lub miejsce zamieszkania za granicą/ pozostaje w bezpośrednim związku z eksportem towarów, a z zawartych umów wynika, iż wartość jej uwzględniona jest w cenie eksportowanego towaru /art. 39 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług (...), nie oznacza bynajmniej tego, że usługa ta nie pochodzi z importu i że jej usługobiorca nie jest z tego tytułu podatnikiem podatku VAT w myśl art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./. Uznanie usługi świadczonej w kraju przez osobę zagraniczną w warunkach określonych w przepisie art. 39 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy za usługę eksportową może rodzić skutki w zakresie obowiązku podatkowego /stawka "0" procent/ w stosunku do tego usługodawcy /art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy/, nie wywołuje natomiast takich skutków w odniesieniu do usługobiorcy z tytułu importu tej usługi /art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy/.