Wyrok NSA oz. w Szczecinie z 7 stycznia 1998 r., SA/Sz 63/97

Tezy

Dokonanie przez podatnika rozpoczynającego dokonywanie czynności opodatkowanych podatkiem VAT bez uprzedniego złożenia urzędowi skarbowemu oświadczenia o wyborze zwolnienia rodzi ten skutek, że dokonujący w tych okolicznościach sprzedaży podatnik zwolnieniu od podatku VAT nie podlega, zaś złożone przezeń w późniejszym czasie oświadczenie o wyborze takiego zwolnienia nie rodzi zamierzonych przez niego skutków.

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, co następuje:

Skarga okazała się nieuzasadniona, zaskarżona decyzja nie narusza bowiem w niczym przepisów prawa.

Wprowadzając w art. 2 opodatkowanie sprzedaży towarów i odpłatnego świadczenia usług oraz eksportu i importu towarów i usług, a także określając w art. 5 ust. 1 pkt 1, iż podatnikami podatku od towarów i usług są osoby prawne, jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne mające siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i wykonujące ww. czynności we własnym imieniu i na własny rachunek w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania ich w sposób częstotliwy, ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ wskazała też w art. 14 na podatników, którzy są zwolnieni od podatku od towarów i usług. Zwalniając od tego podatku /art. 14 ust. 1/ podatników, u których wartość sprzedaży towarów, a także wartość eksportu towarów i usług nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym 800 mln st. zł oraz podatników opłacających podatek dochodowy w formie karty podatkowej w zakresie działalności objętej tą formą opodatkowania, omawiana ustawa takie zwolnienie przewidziała też dla podatników rozpoczynających wykonywanie opodatkowanych czynności w ciągu roku podatkowego. Stanowiąc w art. 14 ust. 6, że zwolnienie takie dotyczy tych podatników rozpoczynających działalność w ciągu roku podatkowego, u których przewidywana przez nich wartość sprzedaży towarów określona w złożonym oświadczeniu nie przekroczy 800 mln st. zł (...) w proporcji do okresu prowadzonej sprzedaży, omawiana ustawa jednocześnie samemu podatnikowi pozostawia wybór zwolnienia stanowiąc, iż oświadczenie jego o wyborze zwolnienia powinno być złożone w urzędzie skarbowym przed dokonaniem przez niego pierwszej sprzedaży. Wynika zatem z tego przepisu, że dokonanie przez podatnika, rozpoczynającego dokonywanie czynności opodatkowanych omawianym podatkiem bez uprzedniego złożenia urzędowi skarbowemu oświadczenia o wyborze zwolnienia rodzi ten skutek, że dokonujący w tych okolicznościach sprzedaży podatnik zwolnieniu od podatku VAT nie podlega, zaś złożone przezeń w późniejszym czasie oświadczenie o wyborze takiego zwolnienia nie rodzi zamierzonych przez niego skutków.

Jest w rozpatrywanej sprawie poza sporem, że działający w spółce cywilnej skarżący podatnicy działalność gospodarczą rozpoczęli w ciągu roku podatkowego 1995 i że pierwszej czynności /sprzedaży/ opodatkowanej podatkiem VAT dokonali w dniu 4 maja 1995 r., zaś oświadczenie o wyborze zwolnienia od podatku w 1995 r. złożyli w urzędzie skarbowym dopiero w dniu 27.07.1995 r. W tych okolicznościach faktycznych za uzasadnione i zgodne z prawem uznać należy stanowisko organów podatkowych co do tego, że złożone w dniu 27.07.1995 r. oświadczenie podatników o wyborze zwolnienia od podatku VAT na 1995 r. nie wywarło żadnych skutków prawnych. Będąc zatem od chwili dokonania pierwszej sprzedaży podatnikami podatku od towarów i usług, skarżący obowiązani byli do prowadzenia ewidencji, o jakiej mowa w art. 27 ust. 4 omawianej ustawy oraz do składania - w myśl jej art. 10 ust. 1 i art. 26 - w urzędzie skarbowym comiesięcznych deklaracji dla podatku od towarów i usług oraz do obliczania i wpłacania, bez wzywania przez urząd skarbowy, tego podatku za okresy miesięczne na rachunek właściwego urzędu skarbowego.

Skoro zatem skarżący nie wykonali, co także jest w rozpatrywanej sprawie bezsporne, ciążącego na nich zobowiązania do uiszczenia podatku należnego od dokonanych czynności opodatkowanych podatkiem VAT, to wydanie przez urząd skarbowy decyzji określającej im wysokość tego zobowiązania za poszczególne miesiące 1995 r. znajduje swoje oparcie w przepisie art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. 1993 nr 108 poz. 486 ze zm./. Podnoszone w skardze okoliczności, w szczególności powoływanie się przez skarżących na fakt, iż nie opodatkowując swej sprzedaży i nie odprowadzając do urzędu skarbowego podatku należnego VAT zarazem nie dokonywali też potrąceń podatku im naliczonego przy zakupie towarów i usług, pozostaje bez znaczenia dla ustalenia ich obowiązku podatkowego, może natomiast stanowić ewentualną przesłankę do zastosowania na ich wniosek, złożony w odrębnym postępowaniu, ulg podatkowych w postaci rozłożenia zaległości podatkowej na raty względnie jej umorzenia w całości lub w części.

Nie znajdując przeto podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja niezgodna jest z przepisami prawa materialnego, względnie uchybia przepisom postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, orzec należało o oddaleniu skargi jako nieuzasadnionej /art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym/.