Uzasadnienie
Izba Skarbowa w Sz. decyzją z dnia 4 marca 1999 r., wydaną w postępowaniu odwoławczym, utrzymała w mocy decyzję Drugiego Urzędu Skarbowego w Sz. z 12 listopada 1998 r., mocą której organ ten określił zaległość podatkową małżonków Małgorzaty i Jarosława B. w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1998 r. w kwocie 30.000 zł z tytułu sprzedaży dwóch lokali użytkowych.
Za podstawę prawną rozstrzygnięcia powołano art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. "a", art. 19 ust. 1, art. 28 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416 ze zm./.
Z dokonanych ustaleń wynika, że małżonkowie Jarosław i Małgorzata B. w dniu 14 marca 1998 r. sprzedali dwa lokale użytkowe położone w budynku przy ul. (...) wraz z przynależnymi do tych lokali udziałami we współwłasności gruntu oraz współwłasności części wspólnych budynku. Lokale te małżonkowie nabyli w ramach wspólności ustawowej małżeńskiej na podstawie umów ustanowienia odrębnej własności lokali i sprzedaży w dniu 30 czerwca 1997 r. Sprzedaż lokali przed upływem 5 lat od ich nabycia stanowi źródło przychodu /art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. "a" i podlega opodatkowaniu zgodnie z art. 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zryczałtowanym podatkiem dochodowym w wysokości 10 procent uzyskanego przychodu. Organy podatkowe nie podzieliły stanowiska podatników, że przychód ze sprzedaży ww. nieruchomości jest przychodem z działalności gospodarczej. Jarosław B. prowadzi działalność gospodarczą pod firmą "C.-C." i dla potrzeb tej działalności używał obu lokali, ujmując je w ewidencji środków trwałych, a po ich sprzedaży przychód zaliczył do przychodu z działalności gospodarczej.
Takie postępowanie podatnika organy podatkowe uznały za niezgodne z przepisami ustawy, wyjaśniając, że art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zagadnienie to rozstrzyga wyłączając z przychodu z działalności gospodarczej przychody ze sprzedaży nieruchomości, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8. Jest to odrębne źródło przychodu opodatkowane według zasad określonych w art. 28 z zastrzeżeniem, które w sprawie nie występowało.
Od decyzji Izby Skarbowej podatnik wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, domagając się jej uchylenia. Skarżący zarzucił naruszenie art. 28 ust. 1 i art. 24 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zdaniem skarżącego o tym, co jest dochodem u podatników, którzy - jak w jego przypadku - zgodnie z obowiązującymi ich zasadami rachunkowości sporządzają sprawozdanie finansowe, decyduje art. 24 ust. 2 ustawy, który jest przepisem szczególnym. Z art. 10 ust. 1 pkt 8 oraz art. 14 ust. 2 pkt 1 wynika - zdaniem skarżącego - jedynie to, że przychody ze sprzedaży nieruchomości, będących składnikiem majątku trwałego firmy, nie są po prostu źródłem przychodu w wypadku osób prowadzących działalność gospodarczą. Ponadto podniósł, że nieprecyzyjne i sprzeczne w regulacjach prawnych przepisy nie powinny powodować konsekwencji dla podatnika.
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest nieuzasadniona, gdyż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Sprzedaż nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości, o ile nie następuje w ramach prowadzonej działalności /np. obrót nieruchomościami/ stanowi odrębne źródło przychodów /art. 10 ust. 1 pkt 8/. Dochodów z tego źródła nie łączy się z dochodami z innych źródeł /art. 28 ust. 1/. Dochody te podlegają zryczałtowanemu opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 28 ust. 2, oczywiście w sytuacji, gdy sprzedaż następuje przed upływem 5 lat od nabycia. Sytuacja taka występuje w sprawie i prawidłowo została oceniona.
Skarżący nie prowadził działalności polegającej na obrocie nieruchomościami, uzyskany przychód nie był więc przychodem z działalności gospodarczej. Wykorzystywanie nieruchomości w działalności gospodarczej jako środka trwałego nie stwarza podstaw do zaliczenia przychodu ze sprzedaży takiego środka trwałego do dochodów z działalności gospodarczej. Art. 24 ust. 2 zd. 2 omawianej ustawy jako dochód z działalności gospodarczej nakazuje traktować różnicę pomiędzy przychodem ze sprzedaży składników majątku trwałego związanego z prowadzoną działalnością a wartością wykazaną w ewidencji (...).
Przepis ten odnosi się do tych tylko składników majątku trwałego, których sprzedaż jest przychodem z działalności gospodarczej w rozumieniu art. 14 ust. 2 pkt 1. Ponieważ sprzedaż nieruchomości stanowiących składniki majątku trwałego nie jest przychodem z działalności gospodarczej, to przepis art. 24 ust. 2 nie ma tu zastosowania. Jak trafnie wskazano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, stosownie do powołanych przepisów art. 10 ust. 1 pkt 8 i art. 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, małżonkowie obowiązani byli do odprowadzenia w określonym ustawowo terminie zryczałtowanego podatku od przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości. Skoro obowiązku tego nie wykonali, wydanie decyzji było uzasadnione.
Skarga jako nieuzasadniona podlega oddaleniu na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.