Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] r., Nr [...], wydanym z powołaniem się na przepisy art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 239 oraz 273 § 1 pkt 2 lit. "b" ustawy z dnia 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), Izba Skarbowa utrzymała w mocy postanowienie Urzędu Skarbowego z dnia [...] r., Nr [...], w przedmiocie zaliczenia Spółce Akcyjnej A. w upadłości z siedzibą w S. nadpłaty w podatku od towarów i usług za miesiąc wrzesień 2002 r. w wysokości [...] zł na poczet zaległości w tymże podatku za miesiąc grudzień 2000 r.
Postanowienie to zaskarżone zostało do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie przez syndyka masy upadłościowej A. S.A. z powodu jego niezgodności z prawem. Domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia skarżący zarzucił, iż wydane ono zostało z naruszeniem art. 204 Prawa upadłościowego regulującego sposób i zasady spłacania przez upadłego dłużnika zobowiązań powstałych przez dniem ogłoszenia upadłości.
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko w sprawie zaliczenia nadpłaty na poczet zaległego podatku.
W dniu [...] r. do akt sprawy wpłynęło pismo Dyrektora Izby Skarbowej zawierające wniosek o umorzenie postępowania i informujące, że skarga została w całości uwzględniona przez organ, który wydał zaskarżone postanowienie, wobec czego dalsze postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. Do pisma tego załączone zostało postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r., mocą którego na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi organ ten uchylił zaskarżone postanowienie ostateczne, zaś postępowanie w sprawie zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowej zostało umorzone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje:
Na wstępie wskazać należy, iż stosownie do regulacji art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawione przepisów ustawy - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stosownie do art. 54 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 151, poz. 1270), organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Wydanie przez ten organ rozstrzygnięcia uwzględniającego skargę powoduje, że zaskarżona do sądu administracyjnego decyzja lub postanowienie zostają wyeliminowane z obrotu prawnego, co w konsekwencji oznacza, iż brak jest przedmiotu zaskarżenia, powodujący, że dalsze postępowanie sądowe wszczęte wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe.
Ponieważ w rozpatrywanej sprawie okolicznością niewątpliwą jest, że zaskarżone do sądu administracyjnego postanowienie ostateczne wyeliminowane zostało z obrotu prawnego na skutek jego uchylenia postanowieniem organu odwoławczego z dnia [...] r., przeto stosownie do przepisu art. 161 § 1 pkt 3 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec należało o umorzeniu postępowania sądowego wywołanego wniesieniem skargi.
O kosztach postępowania sądowego orzeczono w oparciu o przepisy art. 200 i art. 201 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.