Uzasadnienie
T. S. i K. S. [...] r. wnieśli skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z [...] r. utrzymujące, w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z [...] r. uznające zarzut dłużników zastosowanie przez organ egzekucyjny zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego za niezasadny oraz odmawiające zawieszenia postępowania egzekucyjnego domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia jako wydanego z naruszeniem art. 122 Ordynacji podatkowej w związku z art. 18, art. 34 § 4 i art. 56 § 4 ustawy z 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
W uzasadnieniu skargi wskazano, że organy podatkowe obu instancji odmawiając merytorycznego rozpatrzenia sprawy oraz pomijają to, że zajęcie ruchomości w warsztacie K. S. spowoduje, że podatnicy zmuszeni będą do korzystania ze świadczeń opieki społecznej.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko jednocześnie wskazując, że na żądanie wierzyciela postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] obejmującego do wyegzekwowania od skarżących podatek dochodowy od osób fizycznych za 1999 r. zostało umorzone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Na wstępie wskazać należy, że stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271), sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawione przepisów ustawy - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego odnośnie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...].
Ze znajdującego się w aktach postanowienia organu egzekucyjnego z dnia [...] r. Nr [...] wynika, że organ ten na podstawie art. 59 § 3 w związku z art. 59 § 1 pkt 9 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /Dz.U. z 2002 r. Nr 110 poz. 968 ze zm./ wobec wniosku wierzyciela umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone w oparciu o wskazany wyżej tytuł wykonawczy.
Skarga w niniejszej sprawie stała się więc zdaniem Sądu bezprzedmiotowa skoro umorzone zostało postępowanie egzekucyjne, co do którego skarżący wnieśli zarzuty.
Wobec powyższego należało na podstawie art. 161 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzyć postępowanie sądowe.