Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro

Wyrok NSA oz. w Szczeciniez 10 lipca 1997 r., sygn. akt SA/Sz 729/96

Teza

Zakup prawa wieczystego użytkowania gruntu zabudowanego budynkiem mieszkalnym nie podlega odliczeniu w rozumieniu art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "a" ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. nr 80 poz. 350 ze zm./.

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie.

Naczelny Sąd Administracyjny, badając zgodność z prawem zaskarżonych decyzji, nie znalazł podstaw do stwierdzenia by przy ich wydaniu organy podatkowe naruszyły prawo.

Z treści przepisu art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "a" ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych jednoznacznie wynika, że odliczeniu od dochodu podlegają wydatki na "zakup gruntu pod budowę budynku mieszkalnego".

Dalej, w pkt "b" przepis przewiduje odliczenie wydatków na "budowę budynku mieszkalnego", a w pkt "d" przewiduje odliczenie wydatków na "zakup nowo wybudowanego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w takim budynku od gmin, a także od osób, które wybudowały ten budynek w wykonywaniu działalności gospodarczej.

Sąd pomija, wymienione w przepisie pozostałe przypadki odliczenia jako nie związane ze stanem faktycznym sprawy.

Tak więc, przepis precyzyjnie określa przedmiot zakupu i jego przeznaczenie lub sprzedawcę i wymogi jakie sprzedawca musi spełniać, by wydatki można było odliczać od dochodu i tym samym korzystać z ulgi w zapłacie podatku dochodowego.

Jak ustalił organ podatkowy skarżący w grudniu 1992 r. nabyli od Banku Budownictwa "prawo wieczystego użytkowania działki zabudowanej budynkiem mieszkalnym w stanie surowym zamkniętym i tego skarżący nie kwestionują.

Bank, który sprzedał nieruchomość, jak wynika z treści oświadczenia jego likwidatora, nie prowadził działalności gospodarczej spełniającej warunki określone w art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "d" ustawy z 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tak więc, z powyższego wynika, że skarżący nie nabyli "gruntu pod budowę budynku mieszkalnego", ani, biorąc pod uwagę wyłącznie literalny zapis par. 2 aktu notarialnego, "budynku mieszkalnego nowo wybudowanego przez osobę, która wybudowała go w wykonaniu działalności gospodarczej".

Dlatego, mając powyższe na uwadze, należy uznać ustalenia i oceny zawarte w zaskarżonych decyzjach za słuszne i zgodne z prawem.

Dla wyczerpania krytyki zarzutów skargi, należy podkreślić, że skarżący, w swoim piśmie, przywołanym w skardze, dokonują oceny, na pojedynczym zdaniu pisma Ministra Finansów, co nie może skutkować odrzuceniem ustaleń i ocen dokonanych z odwołaniem się do przepisów ustawy.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ Sąd skargę oddalił.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.