Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...]. utrzymało w mocy postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] zawieszające postępowanie w sprawie zbadania zgodności z prawem decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...]. o ustaleniu na wniosek [...] warunków zabudowy zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na nadbudowie istniejącego pawilonu handlowego na działce Nr [...] obr. [...] przy [...].
W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że postanowieniem z dnia [...]. Kolegium zawiesiło wyżej opisane postępowanie, do czasu rozstrzygnięcia przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi na decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] r.. ustalającą na wniosek Zarządu Dróg Miejskich warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na przebudowie skrzyżowania ulic [...], i wykonaniu dodatkowego pasa ruchu wraz z niezbędną infrastrukturą.
Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wnieśli [...], podnosząc, że zawieszenie postępowania jest błędne, gdyż rozstrzygnięcie przez Naczelny Sąd Administracyjny sprawy, o której mowa w postanowieniu nie ma charakteru zagadnienia wstępnego, gdyż postępowanie to dotyczy innej sprawy.
Rozpatrując powyższy wniosek Kolegium, stwierdziło, że jedną z zasad ogólnych kodeksu postępowania administracyjnego jest wyrażona w art. 16 § 1 kpa zasada niewzruszalności decyzji administracyjnych. Uchylenie lub zmiana decyzji ostatecznej, stwierdzenie jej nieważności, może nastąpić tylko w przypadkach enumeratywnie wymienionych w kodeksie postępowania administracyjnego. Kolegium podniosło też, że istotą postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji jest ustalenie czy kwestionowana decyzja dotknięta jest jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 kpa powodujących konieczność uznania jej za nieważną.
W postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, zastosowanie ma art.156 § 1 pkt 7 kpa, zawierający "klauzulę nieważności" mającą oparcie w art. 46a ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U. z 1999r., Nr 15, poz. 139 ze zm./. Zgodnie bowiem z tym przepisem nieważna jest decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli nie jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Kolegium podzieliło stanowisko wyrażone w kwestionowanym przez skarżących postanowieniu, że rozstrzygnięcie Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji przebudowa skrzyżowania ulic [...], a dokładniej na wykonanie dodatkowego pasa ruchu w bezpośrednim sąsiedztwie istniejącego pawilonu handlowego, będzie miało zasadniczy wpływ na rozstrzygnięcie w sprawie decyzji organu I instancji w zakresie jej zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
W tych okolicznościach Kolegium uznało, że ma zastosowanie art. 97 § 1 pkt 4 kpa.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego [...] zarzucili, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 97 § 1 pkt 4 kpa i wnieśli o jego uchylenie.
W uzasadnieniu skargi podtrzymali stanowisko wyrażone we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze odpowiadając na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Zgodnie z art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271/ sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/.
Sądowa kontrola zaskarżonego postanowienia dokonana według kryterium zgodności z prawem oraz w granicach rozstrzygnięcia sądu zakreślonych w art. 134 Ppsa doprowadziła do stwierdzenia, że skarga jest zasadna.
Stosownie do art. 97 § 1 pkt 4 kpa, który stanowił podstawę zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie, organ zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub Sąd.
Zagadnienie wstępne w rozumieniu tego przepisu, to okoliczność warunkująca /bądź jeden z warunków / rozstrzygnięcie merytoryczne w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem, przy czym ocena tego zagadnienia należy ze względu na jego przedmiot do kompetencji innego organu niż ten, przed którym toczy się postępowanie w głównej sprawie.
Innymi słowy zastosowanie art. 97 § 1 pkt 4 kpa oznacza, że bez rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego przez inny organ lub Sąd wydanie decyzji w danej sprawie jest niemożliwe.
Musi więc istnieć związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy, a zagadnieniem wstępnym. W przypadku braku takiego związku zawieszenie postępowania na tej podstawie nie jest dopuszczalne.
W ocenie Sądu, organy orzekające nie wykazały, aby tak rozumiany związek istniał w rozpoznawanej sprawie oraz aby wydanie decyzji w przedmiocie zbadania zgodności z prawem decyzji Prezydenta Miasta wydanej w dniu [...]. na wniosek [...] ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji pawilonu handlowego na działce nr x w [...], było niemożliwe do czasu rozpoznania przez Sąd administracyjny skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...]. o ustaleniu na wniosek Zarządu Dróg Miejskich– warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji przebudowania skrzyżowania ulic.
Zauważyć bowiem należy, że przedmiot tego postępowania nie może być traktowany jako zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 kpa., gdyż istota obu postępowań sprowadza się do interpretacji planu zagospodarowania przestrzennego m. [...]. czyli prawa miejscowego. Interpretacja planu zagospodarowania przestrzennego należy do organu rozstrzygającego wniosek o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu i ta sama zasada obowiązuje, gdy wszczęte zostanie postępowanie nadzwyczajne np. o stwierdzenie nieważności ostatecznej ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania przestrzennego.
Okoliczność, że inwestycje w obu sprawach są zlokalizowane na terenie objętym tym samym zapisem planu zagospodarowania przestrzennego, nie zwalnia właściwych organów do samodzielnej interpretacji tego przepisu gminnego odrębnie w każdej ze spraw.
Z tych względów Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ orzekł jak w sentencji.