Uzasadnienie
Urząd Skarbowy w S S postanowieniem z dnia [...] r., wydanym na podstawie art. 273 § 1 pkt 2 lit. b Ordynacji podatkowej dokonał zaliczenia nadpłaty w kwocie [...] zł, wykazanej przez syndyka masy upadłości Zakładów Naprawczych Taboru Kolejowego SA w S S w korekcie deklaracji [...] dotyczącej zaliczki za[...]. na podatek dochodowy od osób fizycznych od wynagrodzeń wypłaconych pracownikom, na poczet zaległości wraz z odsetkami za zwłokę w podatku od towarów i usług za[[...].
W zażaleniu na to postanowienie syndyk masy upadłości ZNTK zarzucił, że wydane zostało z naruszeniem art. 34 § 1 i 2 oraz art. 37 § 2 Prawa upadłościowego przez dokonanie potrącenia długu upadłego z długiem wierzyciela tj. Urzędu Skarbowego, mimo że dług wierzyciela nie istniał w chwili ogłoszenia upadłości tj.[...]. oraz mimo braku oświadczenia Urzędu przy zgłoszeniu wierzytelności o chęci skorzystania z prawa potrącenia.
Izba Skarbowa w S postanowieniem z dnia[...]. utrzymała w mocy postanowienie organu I instancji.
W motywach uzasadnienia postanowienia Izba Skarbowa wyjaśnia, że dokonane zaliczenia nadpłaty na zaległość podatnikową nie jest potrąceniem, o którym mowa we wskazanych przepisach Prawa upadłościowego. Zaliczenie nadpłaty na poczet zaległości podatkowej nastąpiło w oparciu o przepis art. 75 § 1 Ordynacji podatkowej. Instytucja ta nie jest równoznaczna z instytucją potrącenia, zgodnie bowiem z art. 59 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej jest ona odrębnym od potrącenia sposobem wygaśnięcia zobowiązania podatkowego. Również odrębnie uregulowany jest zakres i warunki potrącenia w art. 64 Ordynacji podatkowej, jak i zakres i warunki zaliczenia nadpłaty w art. 75 § 1 tej ustawy. Organ odwoławczy podkreślił, że jednoznaczne brzmienie art. 75 § 1 Ordynacji podatkowej stanowi nakaz zaliczenia z urzędu nadpłaty na poczet zaległości podatkowej, przy czym organ podatkowy nie stosuje prawa upadłościowego, lecz wykonuje nakaz wynikający z tego przepisu.
W skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, syndyk masy upadłości Z.N.T.K. domaga się uchylenia postanowień obu instancji zarzucając – tak jak w odwołaniu, że wydane zostały z naruszeniem art. 34 § 1 i 2 oraz art. 37 § 1 Prawa upadłościowego, a nadto z naruszeniem art. 59 § 1, art. 75 § 1, art. 64 i art. 273 § 1 pkt 2 lit. 9 Ordynacji podatkowej. W uzasadnieniu skargi skarżący powtórzył argumentację odwołania dotyczącą warunków potrącenia długów, jakie muszą byś spełnione w postępowaniu upadłościowym wyrażając pogląd, że przepisy Prawa upadłościowego mają charakter szczególny w stosunku do przepisów Ordynacji podatkowej i przez to wyłączają jej stosowanie.
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, będąc właściwym do rozpoznania sprawy na mocy art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271/ zważył, co następuje:
Skarga jest nieuzasadniona, nie ma bowiem podstaw do uznania zaskarżonego postanowienia za niezgodne z prawem.
Należy podzielić stanowisko Izby Skarbowej, że instytucja zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowej przewidziana w art. 75 § 1 Ordynacji podatkowej /według stanu z chwili wydania postanowienia/ nie jest równoznaczna z potrąceniem. Trafnie wskazano, że zgodnie z art. 59 Ordynacji podatkowej istnieje prawne rozróżnienie potrącenia zaległości podatkowej z wierzytelnością podatnika wobec Skarbu Państwa realizowanego na warunkach ściśle określonych w art. 64, od zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowych przewidzianej w art. 75 § 1.
Przepis art. 75 § 1 Ordynacji podatkowej w swej treści jest jednoznaczny i zawiera nakaz zaliczenia z urzędu wykazanej nadpłaty na poczet zaległości podatkowej nie dając organowi podatkowemu żadnego wyboru. W wypadku zaistnienia nadpłaty organ podatkowy nie stosuje prawa upadłościowego, lecz wykonuje normę prawną zawartą w art. 75 § 1 Ordynacji podatkowej. Przepisy art. 34 – 37 Prawa upadłościowego – wbrew stanowisku skargi – nie ograniczają stosowania w toku postępowania upadłościowego instytucji zaliczenia nadpłaty na zaległość podatkową, ograniczającą jedynie możliwość dokonania potrącenia. Sytuacja taka w sprawie nie występuje, bowiem nie miało miejsca potrącenie, o którym mowa w art. 64 Ordynacji podatkowej, lecz zaliczenie nadpłaty na poczet zaległości podatkowej przewidziane w art. 75 § 1.
W rozpatrywanej sprawie organ podatkowy nie dokonał zaliczenia na poczet zaległości podatkowych sumy wpływającej do masy w wyniku działań syndyka tej masy, lecz zaliczył na poczet zaległości podatkowej wykazaną przez syndyka nadpłatę, która – z mocy art. 75 § 1 Ordynacji podatkowej – nie mogła wpłynąć do masy upadłości ponieważ z urzędu podlegała zaliczeniu na poczet zaległości podatkowej.
Stanowisko takie wyrażone zostało wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawach np....] i jest akceptowane przez skład orzekający W.S.A w niniejszej sprawie.
Z tych wszystkich względów skarga jako nieuzasadniona podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy o p.s.a.