Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Nr [...] wydaną na podstawie art. 233 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm./, Izba Skarbowa w S. uchyliła w całości decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w S. z dnia [...] nr [...] określającą E.C. zam. w [...] wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000r. w kwocie [...] oraz wysokość zaległości podatkowej z tytułu tego zobowiązania w kwocie [...] i przekazała sprawę organowi Kontroli Skarbowej do ponownego rozpatrzenia.
Z uzasadnienia decyzji organu odwoławczego wynika, że podstawą wydania decyzji przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej były ustalenia, iż rozliczenie podatkowe dokonane przez E.C. w ramach "U" było wadliwe. Podatniczka jak ustalono zawyżyła koszty uzyskania przychodów zaliczając do nich kwotę [...] wynikającą z faktur wystawionych na innego podatnika oraz kwotę [...] na podstawie dokumentów nie spełniających warunków dokumentów księgowych. Organ I instancji ustalił też, że podatniczka zaniżyła przychody nie wykazując przychodów z tytułu nieodpłatnego świadczenia w kwocie [...] powstałe wskutek korzystania w 2000r. nieodpłatnie z kwoty [...] otrzymanej na podstawie umów pożyczki z dnia 30 grudnia 1997r. i 30 grudnia 1998r. zawartej przez podatniczkę z "T" Spółka z o.o. /od 1999r. występującej jako "T"/. Ustalono także że podatniczka nie wykazała przychodu z tytułu świadczeń w naturze w kwocie [...] powstałych wskutek nierozliczenia przez strony umowy dzierżawy nakładów poczynionych przez Spółkę z o.o. "T" na dzierżawioną nieruchomość będącą własnością podatniczki.
Z decyzją Dyrektora Urzędu Kontroli podatniczka nie zgodziła się i w odwołaniu do Izby Skarbowej w S. domagała się jej uchylenia. Zdaniem podatniczki materiał dowodowy zebrany w sprawie jest niekompletny a to spowodowało błędne ustalenia faktyczne i błędną ocenę prawną. Bezpodstawne w ocenie podatniczki jest ustalenie przychodów z tytułu świadczeń w naturze mających postać nakładów najemcy na nieruchomość której jest właścicielką. Podatniczka zakwestionowała również zakwalifikowanie pożyczki udzielonej jej przez Spółką z o.o. "T" do nieodpłatnych świadczeń podnosząc jednocześnie, iż nieuzasadnione jest pominięcie przez kontrolujących spłaty pożyczki poprzez sprzedaż wierzytelności, a tym samym utożsamia spłaty jednie poprzez przypływ gotówki.
W wyniku rozpatrzenia odwołania Izby Skarbowa w S. stwierdziła, iż ostateczne rozstrzygnięcie sprawy wymaga przeproszenia postępowania dowodowego w znacznej części i wrzała szczegółowo w uzasadnieniu podjętej decyzji w jakim zakresie powinno nastąpić wyjaśnienie kwestii spłaty zaciągniętych przez podatniczkę pożyczek odraz stanu faktycznego w zakresie wartości ponoszonych nakładów inwestycyjnych przez Spółkę z o.o. "T" na nieruchomość będącą współwłasnością podatniczki.
Decyzje z tej samej daty Izba Skarbowa w S. uchyliła również w całości decyzję odsetkową organu I instancji i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. Rozstrzygnięcie to było konsekwencją uchylenia decyzji wymiarowej.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca domagając się uchylenia decyzji Izby Skarbowej w S. twierdząc, że nie zachodzi konieczność uchylenia decyzji organu kontroli gdyż ustalenie wszystkich wskazanych przez Izbę Skarbową okoliczności mogło nastąpić w trakcie postępowania w drugiej instancji, szczególnie w świetle zgromadzonych i przedstawionych przez skarżącą dowodów i materiałów załączonych do odwołania. Skarżąca stwierdziła też w uzasadnieniu skargi, że Izba Skarbowa przychyliła się w wielu kwestiach do jej stanowiska powołała się też na Komentarz do Kodeksu postępowania administracyjnego /Warszawa 1996, Adamiak, Borkowski, strony 592-593/ gdzie napisano, iż samo uzupełnienie dowodów nie jest wystarczającą przesłanką do kasacji decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Skarżąca powołała się też na wyrok NSA z 22 września 1981r. UII SA 400/81, ONSA 1981, nr 2, poz. 88.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje:
Na wstępie wskazać należy, iż zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Na rozprawie Sąd na podstawie art. 111 § 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi połączył sprawy ze skarg na decyzję wymiarową i odsetkową dotyczące tego samego roku podatkowego do łącznego ich rozstrzygnięcia uznając, że obie sprawy pozostają ze sobą w związku.
Skargi nie są zasadne.
Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 233 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa /Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm./, który stanowi, że "organ odwoławczy może uchylić decyzję organu I instancji, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części. Przekazując sprawę organ odwoławczy wskazuje okoliczności faktyczne, które należy zbadać przy ponownym rozpatrzeniu sprawy". W świetle powyższego stwierdzić należy, że organ odwoławczy może wydać decyzję kasacyjną i przekazać Sprewę do ponownego rozpatrzenia, gdy postępowanie w I instancji zostało przeprowadzone w taki sposób, że organ odwoławczy aby dokonać oceny prawidłowości ustalenia stanu faktycznego musiałby przeprowadzić postępowanie dowodowe albo w całości albo w znacznej części. Takich uprawnień organ odwoławczy jednak nie posiada i zgodnie z art. 229 Ordynacji podatkowej może przeprowadzić tylko uzupełniające postępowanie dowodowe.
Z uzasadnienia decyzji kasacyjnej wydanej przez Izbę Skarbową w S. wynika, że wadliwość zaskarżonej decyzji organu kontroli skarbowej polegała na tym, iż postępowanie dowodowe nie wyjaśniło podstawowych aspektów sprawy co uniemożliwiło organowi odwoławczemu ocenę stanu faktycznego sprawy. Wyjaśnienia, jak szczegółowo to wskazał organ odwoławczy, w znacznej części wymagały dwie kwestie: przychód podatniczki z tytułu nieodpłatnych świadczeń oraz przychód z tytułu uzyskanych przez podatniczkę świadczeń w naturze. W odniesieniu do obu powyższych kwestii organ odwoławczy wskazał jakie okoliczności faktyczne powinny być zbadane przez organ I instancji przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Zaznaczyć też należy, że rozstrzygnięcie kasacyjne podjęte przez organ odwoławczy odpowiada żądaniu strony zawartemu w odwołaniu właśnie z uwagi na nieprawidłowe ustalenia faktyczne które zarzucała strona.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargi podlegają oddaleniu.