Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 7 marca 2001 r. (...) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., działając na podstawie art. 138 par. 1 pkt 2 w związku z art. 144 i art. 105 Kpa, art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej /Dz.U. nr 41 poz. 324 ze zm./ oraz art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych /Dz.U. nr 122 poz. 593 ze zm./ po rozpatrzeniu zażalenia Czesława D. z dnia 5 lutego 2001 r. na postanowienie Wójta Gminy M. z dnia 29 stycznia 2001 r. (...) w sprawie odmowy wydania zaświadczenia żądanej treści - uchyliło zaskarżone postanowienie w całości i umorzyło postępowanie I instancji.
Organ odwoławczy stwierdził w uzasadnieniu decyzji, że zaskarżonym postanowieniem Wójt Gminy M. odmówił Czesławowi D. wydania zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej o treści żądanej przez wnioskodawcę, tj. w pkt 6 wymienionego zaświadczenia wpisu rozpoczęcia działalności z dniem 1 września 1992 r., a nie daty faktycznego złożenia wniosku o dokonanie wpisu w Urzędzie Gminy w M., tj. 25 października 2000 r.
Czesław D. w zażaleniu złożonym na powyższe postanowienie podniósł zarzut błędnej interpretacji przepisów prawa, rażące naruszenie prawa, a także poświadczenie nieprawdy w dokumentach. Jednocześnie podtrzymał swoje żądanie wydania zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności potwierdzające rozpoczęcie działalności gospodarczej z dniem pierwszego wpisu w Urzędzie Miejskim w K., tj. z dniem 1 września 1992 r.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpatrując zażalenie ustaliło, że Czesław D. w dniu 25 października 2000 r. zgłosił do ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej przez Urząd Gminy w M. działalność gospodarczą Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowego i Usługowego "M." wnosząc o dokonanie wpisu. W zgłoszeniu jako datę rozpoczęcia działalności gospodarczej wnioskodawca wpisał: "Kontynuacja od 1 września 1992 r. pod nr wpisu 11314 ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej przez Urząd Miejski w K.".
Organ I instancji w dniu 26 października 2000 r. wydał zainteresowanemu zaświadczenie dokonując jednak w pkt 6 wpisu: "data rozpoczęcia działalności gospodarczej - 25 października 2000 r., tj. zgodnie ze zgłoszeniem działalności".
Zainteresowany zakwestionował ww. wpis w dniu 8 listopada 2000 r. składając w Urzędzie Gminy pismo /"odwołanie"/, w którym zarzucił organowi naruszenie prawa i domagał się wydania zaświadczenia o żądanej treści.
Organ I instancji rozpatrując ww. pismo w trybie skargowym w dniu 17 listopada 2000 r. udzielił Czesławowi D. odpowiedzi podtrzymując swoje stanowisko, a następnie w dniu 24 listopada 2000 r. wydał kolejne zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej pod nr 1014, które w pkt 6 zawiera następującą informację: "Data rozpoczęcia działalności gospodarczej: 2000 października 25 - kontynuacja działalności rozpoczętej w dniu 1 września 1992 r. pod nr 11314 w Urzędzie Miejskim w K.".
Zaświadczenie to nie usatysfakcjonowało wnioskodawcy, który składał kolejne interwencje i domagał się podjęcia postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia żądanej treści, w wyniku czego organ I instancji wydał zaskarżone postanowienie.
W związku z powyższym, organ odwoławczy wskazał, na treść art. 15 ust. 1 i 16 ust. 1 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej i przyjął, że punktem spornym w sprawie jest wskazanie przez wnioskodawcę daty rozpoczęcia działalności gospodarczej /art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy/. Wyjaśnił przy tym, że fakt, iż dokonanie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej wydane jest w formie zaświadczenia nie oznacza, że postępowanie w tym zakresie toczy się w trybie działu VII Kodeksu postępowania administracyjnego - "Wydawanie zaświadczeń". Zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej ma bowiem samoistny byt prawny i praktycznie dla wnioskodawcy jest wyłącznie potwierdzeniem prowadzenia działalności gospodarczej na danym terenie. Zasady dokonania wpisu, jego odmowy lub wykreślenie regulowane są wyłącznie przepisami ustawy o działalności gospodarczej, a od 1 stycznia 2001 r. w większości problemów ustawą z dnia 19 listopada 1999 r. Prawo działalności gospodarczej. Wobec powyższego, zdaniem Kolegium wydanie przez organ I instancji zaskarżonego postanowienia było zbędne, a tym samym postępowanie w tym zakresie bezprzedmiotowe. Dlatego postanowienie to należało wycofać z obiegu prawnego i w tym zakresie umorzyć postępowanie organu I instancji.
Skargę na wyżej opisane postanowienie wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego Czesław D. wnosząc o jego uchylenie jako niezgodnego z prawem, naruszającego przepisy postępowania administracyjnego mające istotny wpływ na wynik sprawy.
Nadto zarzucił bezczynność organu administracyjnego - Wójta Gminy M. powodującą brak wydania zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej z prawdziwymi danymi i wniósł o zobowiązanie Wójta Gminy M. do wydania zaświadczenia o treści w pkt 6 jako data rozpoczęcia działalności gospodarczej - "1 września 1992 r.".
Samorządowe Kolegium Odwoławcze odpowiadając na skargę wniosło o jej oddalenie z powodu braku przesłanek do uznania, że zaskarżone postanowienie jest niezgodne z prawem i podtrzymało stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest niezasadna, i to zarówno w przedstawionej w niej wersji w dacie złożenia, jak i w wersji zmodyfikowanej sprecyzowanej w piśmie złożonym przez skarżącego na rozprawie sądowej, kiedy to skarżący wniósł o:
"1. Uchylenie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 7 marca 2001 r. w całości, tj. w części uchylenia postanowienia Wójta Gminy M. ze względu na nieprawdziwe uzasadnienie i w części umorzenia postępowania I instancji jako zamknięcia drogi do załatwienia sprawy przez Wójta Gminy.
- Przekazanie sprawy Wójtowi Gminy M. do ponownego rozpatrzenia i zobowiązania go:
- do dokonania wpisu daty rozpoczęcia działalności jako daty 1 września 1992 r., czyli daty faktycznego rozpoczęcia działalności gospodarczej bez wiązania daty rozpoczęcia działalności z datą wydania zaświadczenia, czyli datę wpisu,
- unieważnienie lub uchylenia ważności dwóch zaświadczeń z różną treścią, niezgodną z ustawą o działalności gospodarczej".
Wywody skargi, jak i treść wyżej wskazanego pisma stanowiącego jej uzupełnienie wskazują, że skarżący błędnie rozumie przedmiot postępowania administracyjnego, w którym wydane zostało zaskarżone postanowienie, a więc przedmiot sprawy, w której wydany został akt administracyjny poddany kontroli Sądu.
Przypomnieć zatem wypada, iż zaskarżone postanowienie organu odwoławczego podjęte zostało w przedmiocie sprawy rozstrzygniętej postanowieniem organu I instancji wydanym na podstawie art. 219 Kpa. Skarżący bowiem wniósł, jak wynika to z jego pisma datowanego 15 stycznia 2001 r. o wydanie postanowienia w tym trybie. Postępowanie administracyjne toczone w trybie przepisów Działu VII Kodeksu postępowania administracyjnego, jak trafnie podkreślono to w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, nie dotyczy zaświadczeń o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej. Przepisy tego Działu nie dają podstaw do wydania zaświadczenia z urzędu. Tymczasem zaświadczenie o wpisie do ewidencji gospodarczej, jak wynika to z przepisów Rozdziału 2 /zatytułowanego "Postępowanie ewidencyjne"/ ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej /Dz.U. nr 41 poz. 324 ze zm./, na podstawie której Wójt Gminy M. dokonał wpisu zgłoszonej przez skarżącego działalności gospodarczej - podlega doręczeniu z urzędu. Organ ewidencyjny doręcza bowiem z urzędu przedsiębiorcy zaświadczenie o wpisie do ewidencji gospodarczej nie później niż w terminie 14 dni od dnia zgłoszenia, a kopię tego zaświadczenia przekazuje właściwemu organowi /art. 15 ust. 2/. Omawiane zaświadczenie jest potwierdzeniem treści wpisu do ewidencji działalności gospodarczej dokonanego przez organ ewidencyjny. Nie można zatem poprzez żądanie wydania na podstawie art. 217 par. 1 Kpa zaświadczenia określonej treści doprowadzić do zmiany treści wpisu dokonanego przez organ ewidencyjny. Dlatego niezasadne są zarzuty skarżącego sugerujące naruszenie przez organ odwoławczy zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Skoro bowiem organ ten nie naruszył prawa stwierdzając bezprzedmiotowość postanowienia organu I instancji, to jego rozstrzygnięcie uchylająco-umarzające oparte o przepisy art. 138 par. 1 pkt 2 zd. 2 w zw. z art. 105 Kpa zgodne jest z prawem. Również Sąd nie jest uprawniony do wychodzenia poza granice sprawy, której przedmiot określony został w zaskarżonym postanowieniu, czego w istocie rzeczy domaga się skarżący, żądając orzeczenia w przedmiocie postępowania ewidencyjnego.
Dlatego zarzuty skargi odnoszące się do tego postępowania /ewidencyjnego/ uznane być muszą za bezprzedmiotowe dla wyniku sądowej kontroli zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia.
Z powyższych względów należało na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, orzec jak w sentencji.