Uzasadnienie
Z. G. zaskarżyła decyzję Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych nr [...] z dnia [...] r. utrzymującą wcześniejszą decyzję tego organu z dnia [...] r. umarzającą postępowanie administracyjne wszczęte jej wnioskiem o przyznanie uprawnienia do świadczenia pieniężnego, który - jak stwierdził organ ds. kombatantów - złożyła [...]r., a więc po terminie określonym w art. 4 ust. 5 ustawy z dnia 31.05.1996r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej...)Dz.U. nr 87 poz. 395 z późn.zm.).
W skardze podniosła, iż jest osobą schorowaną, niepełnosprawną, długo czyniła starania o uzyskanie dowodów o deportacji i wykonywaniu pracy przymusowej wskazując jednocześnie, iż fakt wykonywania przez nią pracy przymusowej w obozach pracy HI Rzeszy jest niepodważalny. Świadczy o tym decyzja Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...]r., która przyznaje jej uprawnienia do świadczenia pieniężnego przewidzianego w ustawie z dnia [...]r.
Kierownik Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych początkowo (pismo z [...] r.) wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji z dnia [...] r.
Wyjaśniając na żądanie Sądu z dnia [...]r. kwestię wcześniejszego wydania decyzji w tej samej sprawie (z dnia [...]r. znak [...]) na którą w skardze powołała się skarżąca Kierownik Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych w piśmie z dnia [...]r. zmodyfikował swoje stanowisko i wniósł o umorzenie postępowania. Przyznał on, iż Z. G. już w dniu [...]r. złożyła wniosek o przyznanie uprawnienia do świadczenia pieniężnego przewidzianego w ustawie z dnia 31.05.199r. Powyższy wniosek został rozstrzygnięty decyzją Kierownika Urzędu z dnia [...]r. Nr [...] o przyznaniu uprawnienia za deportację do pracy przymusowej za okres od [...]r. do [...]r. W dniu [...]r. skarżąca ponownie złożyła wniosek o przyznanie uprawnienia przewidzianego w ustawie z dnia 31 maja 1996r. Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Kierownik Urzędu umorzył postępowanie w sprawie ww. wniosku z uwagi na jego złożenie po terminie przewidzianym w ustawie,
Sygn.akt SA/Sz 998/2001 3 a decyzją z dnia [...] r. Nr [...] (zaskarżoną do NSA) utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] r.
W związku z faktem, iż wniosek strony w przedmiocie przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego z ustawy z dnia 31 maja 1996r. został już uprzednio rozstrzygnięty inną decyzją ostateczną Kierownik Urzędu decyzją z dnia [...]r. stwierdził nieważność decyzji własnej z dnia [...] r. Nr [...].
Ze względu na to, iż zaskarżona decyzja została wycofana z obrotu prawnego Kierownik Urzędu wniósł o umorzenie postępowania w tej sprawie.
Do tego zmodyfikowanego stanowiska i argumentacji Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych skarżąca Z.G. - mimo wezwania Sądu nie ustosunkowała się i nie odpowiedział na pismo Sądu, czy w związku z pismem organu skargę swą podtrzymuje czy też ją cofa.
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 97 § 1 w zw. z art. 87 ustawy z dnia 30.08.2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U, nr 153 poz. 1271) sprawy w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1.01.2004r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez wojewódzkie sądy administracyjne - na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 - dalej skrótowo wskazana jako ppsa).
Jak wynika z pisma Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...]r. Nr [...] stwierdził on nieważność zaskarżonej decyzji a zatem została ona wyeliminowana z obrotu wobec czego przestał istnieć przedmiot zaskarżenia. Stanowi to podstawę umorzenia postępowania sądowego jako bezprzedmiotowego na podstawie art. 161 § 1 ppsa.