Wyrok NSA oz. we Wrocławiuz 9 stycznia 1991 r., sygn. akt SA/Wr 1001/90

Tezy

Od dnia wejścia w życie ustawy nowelizującej Prawo lokalowe, to jest od dnia 6 czerwca 1990 r. /ustawa z dnia 23 marca 1990 r. o zmianie ustawy - Prawo lokalowe - Dz.U. nr 32 poz. 190/, organy gminy nie dysponują uprawnieniem do ustalania wysokości miesięcznych stawek czynszu najmu za lokale użytkowe w formie stanowienia, przewidzianych w art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym, przepisów gminnych.

Uchwała w tym przedmiocie nie może być potraktowana jako mająca jedynie charakter wytycznych dla jednostek organizacyjnych sprawujących bezpośredni zarząd mieniem komunalnym, aby w toku zawierania umów najmu lokali użytkowych kierowały się określonymi zasadami przy oznaczaniu wysokości czynszu.

Uprawnienie do wydawania takich wytycznych niewątpliwie nie jest wyłączone z kompetencji rady gminy /art. 18 ust. 1 ustawy samorządowej/ bądź zarządu miejskiego /art. 30 ust. 2 pkt 3/.

Jako akt woli organu kolegialnego wytyczne przybiorą zawsze postać uchwały, która będąc wprawdzie aktem o charakterze ogólnym, nie ustanawia jednak przepisów prawa powszechnie obowiązującego.