Wyrok NSA oz. we Wrocławiu z 29 marca 1984 r., SA/Wr 101/84

Teza

1. Nadużyciem ustanowionego w par. 7 ust. 2 pkt 5 zarządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 18 września 1982 r. w sprawie cen, warunków i trybu sprzedaży państwowych nieruchomości rolnych /M.P. nr 23 poz. 205/ uprzywilejowania byłoby przyznanie go rolnikowi wprawdzie młodemu wiekiem /par. 8 ust. 2 cyt. zarządzenia/, ale prowadzącemu duże obszarowo i dobrze prosperujące gospodarstwo przynoszące jego właścicielowi znaczne dochody. Wykładnia celowościowa przepisów dotyczących ustalenia kandydata na nabywcę państwowej nieruchomości rolnej pozwala na zrekonstruowanie zamysłu normodawcy zmierzającego do stworzenia ułatwień i zachęt młodym rolnikom rozpoczynającym samodzielną egzystencję zawodową i potrzebującym ziemi w celu utworzenia nowego lub upełnorolnienia przejętego gospodarstwa.
2. "Wywiązywanie się z zawartych umów kontraktacyjnych" może być przesłanką ustalającą kolejność nabycia w sytuacji wyboru spośród wnioskodawców prowadzących dotychczas gospodarstwo rolne.
3. W sytuacji, gdy jeden z kandydatów na nabywcę państwowej nieruchomości rolnej nie prowadził dotychczas gospodarstwa rolnego, natomiast nabywana nieruchomość ma dopiero umożliwić jego utworzenie, zasadne wydaje się nie stosowanie przy wyborze kandydata kryterium oceny zawartego w par. 7 ust. 2 pkt 4 zarządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 18 września 1982 r. w sprawie cen, warunków i trybu sprzedaży państwowych nieruchomości rolnych /M.P. nr 23 poz. 205/.
4. Długotrwałe pozostawanie działki we władaniu rodziny kandydata na nabywcę nieruchomości rolnej z Państwowego Funduszu Ziemi nie stanowi okoliczności uzasadniającej stan niezgodności rozstrzygnięcia odmawiającego temu kandydatowi jej sprzedaży z "zasadami współżycia społecznego".
5. Jeżeli żadnej ze stron nie służy pierwszeństwo w nabyciu działki z Państwowego Funduszu Ziemi, to wyznaczenie jednej z nich na nabywcę należy do sfery "uznania administracyjnego" organu administracji państwowej, a granicą owego uznania jest obowiązek realizowania celu sprzedaży państwowej nieruchomości rolnej to jest zapewnienia efektywności produkcyjnej gospodarstwa rolnego powiększonego o grunty nabywane z Państwowego Funduszu Ziemi albo też tworzonego w oparciu o te grunty.