Uzasadnienie
Sformułowanie przepisu art. 37 ust. 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym /Dz.U. nr 60 poz. 253/ zdaje się wskazywać na niewłaściwość poglądu reprezentowanego w sprawie przez organy celne zgodnie z którym w zakresie przedmiotu działalności gospodarczej mogłyby mieścić się jedynie towary nie posiadające charakteru "przedmiotów pracy" czyli surowców, półfabrykatów i półproduktów.
Taka interpretacja przepisu art. 37 ust. 5 ustawy z 1991 r. jest w niedopuszczalny sposób zawężająca; ponadto samo brzmienie przepisu nie pozwala na przyjęcie, iż zakres przedmiotu działalności gospodarczej odnosić się może jedynie do maszyn i urządzeń charakteryzujących się cechą trwałości, służących bezpośrednio do przekształcania przedmiotów pracy.
Nie wynika również z tego przepisu wymóg, by sprowadzany towar odznaczał się cechą urządzenia kompletnego.
Natomiast kryterium ustawowo konieczne dla uzyskania zwolnienia celnego odnosi się do przedmiotu działalności gospodarczej określonego w zezwoleniu.
Wymogowi ustawowemu odpowiadają te wszystkie towary, których sprowadzenie z zagranicy warunkuje rozpoczęcie i kontynuowanie działalności spółki w zakresie ukształtowanym przez zezwolenia.
Będą to więc towary pochodzenia zagranicznego, które nie dają się zastąpić substytutami pochodzenia krajowego i od których importowania zależny jest byt spółki w takim zakresie, jaki wynika z uzyskanego zezwolenia na jej utworzenie.
Decyzje organów celnych, uwzględniające treść przepisu nieobowiązującego i przez to prezentujące wykładnię zawężającą art. 37 ust. 5 powołanej ustawy, nie mogły się ostać jako wydane z naruszeniem prawa.