Wyrok NSA oz. we Wrocławiuz 8 września 1989 r., sygn. akt SA/Wr 1234/88

Tezy

Stosując "odpowiednio" przepis art. 203 par. 1 Kpc w związku z art. 211 Kpa i art. 393 par. 1 Kpc sąd nie uwzględnił oświadczenia strony skarżącej o cofnięciu skargi albowiem zostało ono złożone już po rozpoczęciu rozprawy a strona przeciwna nie zezwoliła na cofnięcie skargi i umorzenie postępowania żądając wydania rozstrzygnięcia merytorycznego.

Niezależnie od powyższej przeszkody cofnięcie skargi było nadto - w ocenie sądu - niedopuszczalne ze względu na potrzebę jednoznacznego rozstrzygnięcia o legalności decyzji przyznającej uprawnienie, które na skutek skargi zostało zakwestionowane, powodując u strony uzasadnione poczucie zagrożenia i niepewności prawnej.

Zasady współżycia społecznego nakazują zaś w takich przypadkach nie pozostawianie stron postępowania administracyjnego lub sądowego w poczuciu niepewności co do skuteczności nabytych prawa. /art. 203 par. 4 Kpc/.