Wyrok NSA oz. we Wrocławiuz 12 sierpnia 1994 r., sygn. akt SA/Wr 1332/94

Teza

1. Z brzmienia art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych /Dz.U. nr 9 poz. 31/ oraz art. 7 ust. 1 tej ustawy nie wynika, że rady gmin mogą wprowadzać jedynie zwolnienia przedmiotowe w podatku od nieruchomości.

Wymienione w art. 7 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych zwolnienia podatkowe mają wprawdzie w większości charakter przedmiotowy, to jednak zwolnienia określone w pkt 1, 2 i 8 są również zwolnieniami podmiotowymi.

2. Istotą zwolnień podatkowych, określonych w art. 7 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych jest jednak, że zwolnienie następuje bądź z mocy ustawy /art. 7 ust. 1/, bądź z mocy uchwały rady gminy /art. 7 ust. 3/.
3. Orzekanie w uchwale o zwolnieniu od podatku indywidualnie oznaczonych podmiotów narusza art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o finansowaniu gmin /Dz.U. nr 129 poz. 600/.

Według tego przepisu, udzielanie ulg, odroczeń, umorzeń oraz stosowanie zaniechania poboru w zakresie podatków i opłat stanowiących dochody gminy i wypłaconych bezpośrednio na rachunki gmin należy do kompetencji wójta, burmistrza /prezydenta miasta/.