Wyrok NSA oz. we Wrocławiuz 27 stycznia 1995 r., sygn. akt SA/Wr 1370/94

Tezy

Skoro, przewidziany w art. 86 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 1 lutego 1983 r. - Prawo o ruchu drogowym /t.j. Dz.U. 1992 nr 11 poz. 41 ze zm./, obowiązek kierowcy pojazdu silnikowego poddania się badaniom lekarskim sprawności fizycznej i psychicznej uzależniony został od jego uczestnictwa w wypadku drogowym, w którym są zabici lub ranni i od wydania przez organ kontroli ruchu skierowania na te badania, to orzekając w oparciu o art. 90 ust. 6 tego prawa o zatrzymaniu prawa jazdy, organy wydające decyzję w tym przedmiocie obowiązane są wyjaśnić, czy spełnione zostały wszystkie warunki poddania się przez kierowcę tymże badaniom.

W razie zaprzeczenia przez kierowcę pojazdu silnikowego, by uczestniczył w wypadku drogowym, w którym byli zabici i ranni, organ orzekający o zatrzymaniu prawa jazdy nie może poprzestać wyłącznie na ustaleniu, że organy kontroli ruchu wydały mu skierowanie na badania lekarskie, w którym określono jedynie datę wypadku, oraz wskazanie zakładu służby zdrowia, do którego kierowca w określonym terminie winien się zgłosić i zobowiązano go do przedstawienia świadectwa lekarskiego właściwemu organowi administracji, lecz powinien wyjaśnić okoliczności wypadku i uczestnictwa w nim kierowcy skierowanego na badania.