Wyrok NSA oz. we Wrocławiuz 3 lutego 1994 r., sygn. akt SA/Wr 1470/93

Tezy

Postępowanie toczące się w sprawach dotyczących umorzeń zaległości podatkowych lub przyznania innych ulg podatkowych stanowią w obecnym stanie gospodarczym Państwa jedną z tych grup spraw, w których niezwykle trudno jest prawidłowo zastosować przepis art. 7 Kpa dla ustalenia gradacji wartości interesu indywidualnego strony oraz interesu społecznego w szerokim rozumieniu tego pojęcia. W sytuacji bowiem, gdy podmiot gospodarczy nie wywiązuje się w terminie ze zobowiązań podatkowych a następnie wnosi o ich umorzenie - dochodzi do kolizji interesu strony z interesem Państwa, które zainteresowane jest regularnym otrzymywaniem danin zasilających budżet.

Ponadto stan gospodarczy kraju sprawia, że wiele podmiotów gospodarczych boryka się z trudnościami niejednokrotnie nieusuwalnymi, które w konsekwencji prowadzą do zaniechania działalności gospodarczej. W takiej zaś ogólnie panującej sytuacji nie może być podstawą wniosku o umorzenie zaległości podatkowej lub odsetek jedynie twierdzenie, iż strona pozostaje w trudnej sytuacji finansowej. Przepis art. 31 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. nr 27 poz. 111 ze zm./, mówiący o wypadkach społecznie lub gospodarczo uzasadnionych odnosić się może w istocie do przypadków szczególnych, w większej ilości podmiotów gospodarczych nie występujących.