Wyrok NSA oz. we Wrocławiuz 1 października 1993 r., sygn. akt SA/Wr 1498/93

Tezy

Przewidziane w art. 39 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej /t.j. Dz.U. 1992 nr 4 poz. 16/ w związku z par. 4 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady Ministrów z dnia 10 listopada 1992 r w sprawie udzielania odroczeń czynnej służby wojskowej oraz zwalniania żołnierzy z tej służby przed jej odbyciem, a także uznawania poborowych za jedynych żywicieli rodzin /Dz.U. nr 85 poz. 431/ warunki osobistego prowadzenia i osobistej pracy w gospodarstwie rolnym uzasadniają odroczenie czynnej służby wojskowej poborowemu tylko w wypadku, gdy jego praca wymaga ciągłej obecności w gospodarstwie i stanowi jego podstawowe i stałe zajęcie.