Wyrok NSA oz. we Wrocławiuz 14 lutego 1994 r., sygn. akt SA/Wr 1518/93

Tezy

1. Art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1990 r. o dochodach gmin i zasadach ich subwencjonowania w 1991 r. oraz o zmianie ustawy o samorządzie terytorialnym /Dz.U. nr 89 poz. 518 ze zm./ stanowi, że w zakresie podatków i opłat stanowiących dochody gmin, realizowanych przez urząd skarbowy, urząd ten udziela ulg, odroczeń i umorzeń wyłącznie za zgodą zarządu gminy. Z treści tego przepisu wynika, że urząd skarbowy musi orzekać we wspomnianych sprawach zgodnie ze stanowiskiem zarządu gminy, że rozstrzygnięcie w tym przedmiocie nie jest już pozostawione uznaniu organu podatkowego.

2. Zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 22 października 1992 r. III AZP 21/92 na podstawie art. 9 ust. 2 cyt. wyżej ustawy zarząd gminy wydaje decyzję w postępowaniu administracyjnym /OSN 1993 nr 4 poz. 59/.