Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Wyrok NSA oz. we Wrocławiuz 11 stycznia 1996 r., sygn. akt SA/Wr 1559/95

Sentencja

  1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.

Uzasadnienie

Na podstawie art. 4 ust. 5 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne /t.j. Dz.U. 1994 nr 71 poz. 312 ze zm./ - ustawodawca upoważnił Radę Ministrów jedynie do określenia stawek celnych.

Normą prawną stwarzającą podstawę do zastosowania stawki celnej "0" należy zatem wyprowadzać z przepisu par. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 grudnia 1993 r. w sprawie ceł na towary przywożone z zagranicy /Dz.U. nr 128 poz. 591 ze zm./.

Wskazana norma prawna w sposób oczywisty swą hipotezę i dyspozycję przenosi do taryfy celnej. Jest również zrozumiałe, że wskazania ulokowane przy taryfie celnej, mające na celu objaśnienie przesłanek hipotezy nie są częścią składową owej normy prawnej.

Tak więc uwagi dodatkowe należy uznać za jedyne wskazówki interpretacyjne. Skoro zgodzimy się z twierdzeniem, że wykładnia to nie jest norma prawna, lecz jej interpretacja w celu prawidłowego zastosowania - to zgodzimy się, że nie może ona stanowić podstawy prawnej rozstrzygnięcia.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.